اردوهای پولساز؛ اردوهای هزینه‌ساز

اسپانسرهای روی پیراهن و برند‌های لباس و فروش گسترده پیراهن‌های باشگاه، آنقدر پول به حساب باشگاه می‌ریزد که این سفرهای طولانی‌مدت و خسته‌کننده برای بازیکنان، توجیه اقتصادی پیدا می‌کند. اما این قاعده کلی برای سودآوری اردوهای تابستانی، چرا در فوتبال ما حالتی معکوس دارد؟ چرا اردوهای تابستانی خارج از کشور برای ما فقط هزینه‌ساز است؟ تیم‌های ما کشورهای خارجی را فقط برای این انتخاب می‌کنند که پول خرج کنند. چرا درباره این هزینه‌های بی‌بازگشت پرسشی وجود ندارد؟ چرا به این حقیقت تلخ اشاره نمی‌شود که کشور چهارفصل ایران در هر زمان از سال، امکان پذیرایی از تیم‌ها را دارد، اما باز هم تیم‌ها سفر خارجی را انتخاب می‌کنند؟ در چنین شرایطی باید علی دایی را ستود که در هر تیمی باشد، اردوهای تابستانی خود را با انتخابی هوشمندانه در اردبیل برپا می‌کند که همه مختصات لازم برای اردوی تابستانی را دارد. چرا علی دایی الگوی این فوتبال نمی‌شود؟ چرا هنوز هم در این شرایط اقتصادی، اردوهای خارجی را می‌پسندیم؟ آیا ضرورت دارد اردوهای خارجی که حتی یک دلار هم برای ما آورده اقتصادی ندارد و صدها میلیون تومان از بودجه باشگاه می‌کاهد، همچنان در برنامه تیم‌‌ها باشد؟

رضا پورعالی

ورزش