دیدار با فوتبالیستها، صدای کشتیگیران را درآورد
ورزش و بخصوص رویدادهای بزرگ آن، امروزه فقط به عنوان یک رویداد ورزشی دیده یا خلاصه نمیشود بلکه این رویدادها چند وجهی هستند که همه وجوه در آن اهمیت پیدا میکنند. به همین میزان رقابت، مدال و نتیجه هم مهم است که کشورها سعی میکنند قابلیتهای خودشان را از این طریق به نمایش بگذارند.
برای کشورها مهم است در چه موقعیتی قرار بگیرند تا ورزش به ثبات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی آنها برای توسعه کمک کند. بازیهای المپیک یا جام جهانی، رویدادهای چندوجهی هستند که در آنها میتوان حوزههای فرهنگی، اقتصادی و حتی سیاسی را بوضوح مشاهده کرد. بنابراین رویکرد دولتها به ورزش در برنامهریزی کلان و در سطح رویدادهای بزرگ بسیار قابل توجه است زیرا ورزش از جهات بسیاری گره گشای مسائل داخلی کشورها در ابعاد مختلف یاد شده و بازکننده مسیر کشورها برای جهانی شدن است.
دولتها برای این که در میان کشورهای توسعهیافته اسم و جایگاه شان مطرح شود، به ورزش توجه ویژه دارند، به گونهای که اکنون نمیشود برای ورزش مرز روشنی قائل شد.
وقتی یک رقابت ورزشی حساس مثل فوتبال که جلوتر از ورزشهای دیگر عالمگیر شده، میان کشورها بویژه کشورهایی که دارای مواضع مشترک یا متفاوت هستند برگزار میشود، در روابط سیاسی آنها تاثیرگذار است. ما خودمان بهلحاظ سیاسی این شرایط را طی سه دهه گذشته حس کردهایم.
در جام جهانی فوتبال یا لیگ جهانی والیبال و همین طور در رقابتهای کشتی وقتی با آمریکا بازی میکنیم، این مسائل را بخوبی لمس میکنیم که ورزش تسهیلکننده برخی روابط سیاسی است. گاهی سیاست کم میآورد، اما میدان ورزش از خط قرمزها عبور میکند و رابطه ورزشی برقرار میشود که ایـن خود ظــرفیت ورزش را بازگو میکند. ورزشکاران به عنوان سفیران دولتها در ارتباطات ورزشی نقش مهمی بر عهده دارند که در برنامههای داخلی باید همواره سطح انگیزشی برای کارایی مطلوب آنها در میدان بینالمللی ورزش را در نظر گرفت. آنها در برنامههای داخلی دولت برای ورزش ساخته میشوند و همراه با تیم ملی در رویدادهای بزرگ المپیک و جهانی پیشرفتهای ورزشی را در کنار پیشرفت در حوزههای دیگر نشان میدهند. بنابراین میزان توجه و ایجاد امکانات مناسب با ایجاد فرصت برابر برای ورزشکاران، از نکاتی است که همواره باید از سوی دولتها مورد توجه قرار بگیرد.
انتقاد به یک دیدار
ملاقات اخیر رئیسجمهور با اعضای تیم ملی فوتبال که بعد از راهیابی به جام جهانی ترتیب داده شد، از توجه دولت به یک رویداد بزرگ جهانی خبر داد، اما به همان اندازه با واکنش و گلایه پیشکسوتان و اهالی ورزش ازجمله ورزش ملی ایران همراه است. در ورزش ایران؛ کشتی و وزنهبرداری در تاریخ المپیک مدالآور بودند، اما به اندازه فوتبال که فقط در برخی ادوار جام جهانی به این رویداد بزرگ راه پیدا کرده است، مورد توجه قرار نمیگیرند.
منصور برزگر، پیشکسوت و سرمربی سابق تیم ملی کشتی آزاد درباره ملاقات فوتبالیستها با رئیسجمهور میگوید: همه ورزش ما فوتبال نیست و ما ورزشهای پرافتخاری داریم که در المپیک صاحب مدال میشوند، اما پرسش من این است که فوتبال کجاست و چه افتخاری کسب کرده که کشتی؛ تکواندو و چند رشته دیگر کسب نکردهاند؟ مگر ورزشکاران این رشته دل 80 میلیون ایرانی را شاد نکردهاند؟ توجه همه به سمت فوتبال است و درآمدهای میلیاردی برای فوتبالیستها اما قهرمان المپیک ما نمیتواند با جوایز خود 300متر آپارتمان در تهران بخرد. ما نمیگوییم چرا فوتبالیستها درآمدشان بالاست بلکه میگوییم باید به رشتههای اصلی مدالآور ما در المپیک هم توجه شود.
بهرام مشتاقی، یکی دیگر از پیشکسوتان کشتی با اشاره به پیام رئیسجمهور بعد از قهرمانی کشتی میگوید: پس از قهرمانی تیم ایران در جام جهانی کشتی آزاد، پیام تبریک رئیسجمهور همه ما را خوشحال کرد، اما نمیشد مانند فوتبالیستها که فقط به جام جهانی صعود کردهاند، ملاقاتی هم با کشتیگیران ترتیب داده میشد؟
رحیم علیآبادی، دارنده مدال نقره بازیهای المپیک 1972 مونیخ هم ملاقات رئیسجمهور با تیم ملی فوتبال را نوعی تبعیض در میان رشتههای جهانی مانند کشتی میداند و میگوید: تیم ملی کشتی ایران، بارها در رقابتهای جام جهانی قهرمان شده، اما رئیسجمهور یک فرصت کوتاه ملاقات هم به ورزشکاران این رشته نداده است. این در حالی است که هنوز 48 ساعت از راهیابی تیم ملی فوتبال به جام جهانی نگذشته بود که ایشان قرار ملاقات اختصاصی برای این تیم ترتیب دادند. طبیعتا این رفتارها قهرمانان ورزشهای دیگر را دلسرد میکند.
محمد رضاپور
ورزش
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
