مسابقه قرآنی شماره (16) بشارت 1451

ســوره ملک، ســوره‌ای مکی اســت و به مباحث اصیل اعتقادی، یعنی خداشناســی، راهنماشناسی و فرجام‌شناسی می‌پردازد. محور اصلــی این ســوره، این اســت کــه ملــک و فرمانروایی هســتی، تنها در دســت خداســت و دیگــر مباحــث مطــرح شــده در ســایه ایــن نکته مهــم ارائــه می‌شــود. مخاطب با تدبر در این ســوره، جایگاه خود را در نظــام آفرینــش می‌یابد و بــا فهم هدف آفرینش و مقصــد نهایی خود، ضــرورت یافتن ســبک زندگــی متعالی با بهره‌گیــری از عقل و وحی را احساس کرده و برای رسیدن به آن انگیزه پیدا می‌کند.

أَأَمِنْتُمْ مَنْ فِی السَّمَاءِ أَنْ یخْسِفَ بِکمُ الأرْضَ فَإِذَا هِی تَمُورُ ﴿16﴾

آیا خود را از عذاب کسی که حاکم بر آسمان است در امان می‌دانید که دستور دهد زمین بشکافد و شما را فرو برد و به لرزش خود ادامه دهد؟

خدا زمین را آفریده تا شرایط برای پیاده شدن نظام مرگ و زندگی انسان مهیا شود؛ نظامی که بر اساس آیه دوم همین سوره، هدف از آن، آزمایش الهی و بروز و ظهور کارهای نیک از انسان و در نهایت رسیدن او به سعادت است. اگر انسان از این نظام بهره نبرد و کار نیک انجام ندهد و از مسیر اصلی خود منحرف شود، برقرار بودن زمین دیگر چه توجیهی خواهد داشت؟ البته که در چنین شرایطی، زمین حق دارد اهلش را در خود ببلعد تا مگر روزی فرا رسد و نسلی باتقوا و نیکوکار بر آن ساکن شود.

روشن است که هدف از ایجاد این ترس، بیدار کردن غافلان از خواب غفلت است. به عبارت دیگر، حتی آیات تهدیدآمیز قرآن، از جهتی از روی شفقت و ترحم است و پروردگار مهربان چون دوست ندارد کسی از بندگانش، گرفتار عذاب شــود، این‌گونه آنان را می‌ترســاند تا مگر از خواب بیدار شوند و عاقلانه رفتار کنند؛ درست مانند پدری که وقتی دیــد نصیحت‌های دلســوزانه‌اش در فرزندش اثر نکرد، تلاش می‌کند با تهدید به او هشدار دهد و او را از کار نادرست خود باز دارد. اما چه می‌تــوان کــرد وقتی فرزندی آنچنان ناخلف اســت کــه چون مردگان هیچ نمی‌شنود و هیچ سخنی در او اثر نمی‌کند.

در آیه شانزدهم سوره مبارکه ملک «تمور» به چه معناست؟

الف ـ قرار گرفتن ب ـ لرزش