آن روزها ظفرشمیران با وحید ابوالحسنی سالها در فینالهای بسکتبال جوانان تهران حضور داشت و وقتی ظفر روی پاهای خودش در دسته بزرگسالان ایستاد، بسکتبال ایران در جوانگرایی تکان خورد. در بحبوحه همان سالها بود که خبری دیگر نام ظفرشمیران را بیشتر سر زبانها انداخت؛ محمود عبدالرئوف بسکتبالیست تیم دنورناگتس به ایران میآید؛ بازیکنی که اوایل دهه 90 میلادی در بسکتبال حرفهای از سحرگاه تا غروب آفتاب با وجود تمرین و بازی در طول ماه رمضان روزه بود.
شنیدن چنین اخباری از قلب NBA با در نظر گرفتن توجه و ذهنیت شکل گرفته از ساختار و اهداف این بازیها به همان اندازه برای ما عجیب بود که سفر محمود عبدالرئوف به ایران. او در همان روزهای اقامت در ایران، خضوع و فروتنی همراه با ایمان خود را به نمایش گذاشت تا از این طریق پیامدهای اجتماعی موثر از ارتباط مذهب با فعالیت ورزشی را ثابت کند. عبدالرئوف با تاثیرپذیری از مالکوم ایکس و مبارزات وی علیه تبعیض نژادی در سالهای آخر بازی در NBA دست به فعالیتهای سیاسی در حمایت از سیاه پوستها زد.
محمد رضاپور
ورزش
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....