داستان‌هایی درباره زنان روی صحنه تئاتر

این کارگردان درباره نمایش «سونات شب» به ایرنا گفت: در این نمایش که دو داستان کوتاه درباره زنان بازگو می‌شود، حرف مشترک بسیاری از زنان را مطرح کرده‌ام.وی افزود: قصه اول به نام «زیبای بی‌اعتنا» از ژان کوکتو، داستانی ندارد و در آن، لحظه‌ای که شامل آشفتگی‌های درونی یک زن است، بررسی می‌شود. در اپیزود بعدی یعنی نمایش «ببخشید، شماره عوضیه» از لوسیل فلچر بدون ورود به درونیات زن، قصه برونی بررسی می‌شود.

داخ گفت: احساس کردم این دو داستان به‌عنوان دو نمایش همراه مناسب هستند و مولفه‌های مشترک زیادی دارند؛ بویژه این که مساله اصلی زنگ تلفن و ساعت است که در هر دو به‌صورت مشترک اتفاق می‌افتد. این کارگردان تئائر در مورد استفاده از منولوگ به‌عنوان یکی از مولفه‌های تئاتر مدرن و کمک آن در ایجاد ارتباط تماشاگر ایرانی با نمایش، یادآور شد: هر دوی این داستان‌ها منولوگ دو زن است؛ در نمایش اول با نمایشنامه ژان کوکتو، شخصیت مرد به داستان اضافه شده و در واقع بازیگر زن واگویه‌ای با خود دارد. داخ در این مورد که آیا استفاده تنها از منولوگ موجب خستگی تماشاگر نمی‌شود، افزود: از نظر زمان، ریتم و ضرب آهنگ صحنه سعی کردم اتفاقی بیفتد تا حداقل حرفی که باید زده شود، تماشاگر بشنود. نمی‌خواستم با زیاده‌گویی نمایش طولانی شود. اگر اصل متن را اجرا می‌کردم این اتفاق می‌افتاد، زیرا متن اصلی طولانی‌تر است. نمایش «سونات شب» با بازی بهاره نوحیان، امیر رئیسیان و گیلدا حمیدی و صدای منوچهر زنده دل، فهیمه معین و سعید داخ و نوازندگی سپینود میرزایی از 15 فروردین در تماشاخانه استاد انتظامی خانه هنرمندان به صحنه رفته و به مدت یک ماه هر شب ساعت 19 و 45 دقیقه میزبان علاقه‌مندان است.