نیرو های جوان؛ فرصت‌سوزی یا فرصت سازی؟

اول: کار هر نوع شغل یا پیشه‌ای است که آدمی آن را برای برآورده شدن نیازهایش انجام می‌دهد. همچنین، انتخاب شغل باید بر اساس توانایی‌، علاقه‌مندی‌ و نیازهای اجتماعی صورت بپذیرد. با توجه به این که جامعه ما جوان است، مساله اشتغال نیروهای جوان، یکی از دغدغه‌های اساسی مردم و مسئولان است.

دوم: بسیاری از پیشرفت‌هایی که هم‌اکنون در جامعه مشاهده می‌کنیم، مرهون تلاش جوانان در عرصه‌های مختلف است، با این‌همه، نباید نسبت به نقش و جایگاه تجربه در کنار تخصص‌هایی که برخی جوانان جامعه کسب کرده‌اند، بی‌توجه بود. غفلت کردن در این رابطه، پیامدی مخاطره‌آمیز برای جامعه به دنبال خواهد داشت؛ ایجاد شکاف بین نسل‌ها.

سوم: نیاز نیست زیاد به فکر خود فشار آوریم تا متوجه شویم نیروی جوان انگیزه و روحیه‌ مساعدی برای تلاش و نیل به اهداف خود دارد. نکته مهم آن که محقق شدن یا تحقق نیافتن بسیاری از آداب و مسائل اجتماعی وابسته به مسائل اقتصادی جوانان است. به بیانی، جوانی که بیکار بوده یا شغل مناسبی نداشته باشد، نیروی جوانی خود را در جایی غیر از مسیر صحیح و درست هدر می‌دهد و نتیجه آن که مشکلاتی برای جامعه پدید می‌آید.

چهارم: میدان دادن به نیروهای جوان به معنای فرصت‌سوزی برای کسب تجربه نیست، بلکه سبب می‌شود روحیه به‌کارگیری جوانان، به ارگان‌ها و سازمان‌ها تزریق شود و از رهگذر آن، جوانان بیشتری در سطوح مختلف مشغول کار شوند که نتیجه‌ای جز کاهش مشکلات اجتماعی نخواهد داشت.