امیرحسین جمشیدیان، رکابزن طلایی ایران درباره رقابتهایش گفت: خیلی تمرین کرده بودم و انتظار داشتم مدال طلا بگیرم. در این دوره رقبای زیادی داشتم. یک رکابزن ژاپن مدال قهرمانی جهان داشت. رکابزن هنکگنگ سال گذشته نقره گرفته بود و رکابزن قزاقستان هم در ماده اومنیوم قهرمانی جهان هفتم شده بود، اما خدا را شکر توانستم از همه جلو بزنم.
سه رکابزن دیگر ایران که مدال نقره تیم اسپرینت را به دست آوردند، میگویند: حقشان طلا بوده و فقط به دلیل نداشتن پیست چوبی، مدالشان تبدیل به نقره شده است. محمد دانشور، قهرمان بازیهای آسیایی 2014 گفت: تیم اسپرینت از لحاظ زمان، رشته بسیار حساسی است. متاسفانه به دلیل نداشتن تمرین در پیست چوبی، خطایی پیش آمد که سبب شد زمان استارت ما خوب نشود و به همین دلیل، مدال طلا را براحتی از دست دادیم.
حسنعلی ورپشتی، دیگر ملیپوش ایران نیز گفت، با استفاده از تجربیات مسابقههای هند از این پس تمام تمرکزش را روی بازیهای آسیایی میگذارد. علیعسگری هم در تایید صحبتهای دوستانش گفت: آخرین مدالی که در ماده تیم اسپرینت گرفته بودیم، مربوط به سال 2012 بود و در این دوره توانستیم دوباره در این ماده صاحب مدال شویم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم