بعد از چند بوق کوتاه؛ پاسخ تماس را میدهد. میپرسم خوب هستید استاد؟ تولدتان مبارک. میگوید: خوب که نه... ممنونم مهربان! ولی تولد ۸۰سالگی که تبریک ندارد. پشت خط تلفن روزنامه، محمدعلی بهمنی است. با خودم چند بیت معروف از غزلهایش را در همان حین در ذهنم مرور میکنم.