نخستین بار که سعدی افشار را دیدم، مردی بود خسته از روزگار، با ته ماندهای امید در تئاتر فرهنگ دهه 20 و تئاتر پارس بعدها و اکنون در مقابلم ظاهر شد. هرچه بیشتر از مصاحبهمان میگذشت، مهربانی سعدی بیشتر و دوستیمان پررنگ و روتر میشد.
کد خبر: ۸۹۶۵۶۳ تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۰۱/۳۰