«جوانی کجایی که یادت به خیر» این جمله معروف پدربزرگم بود که گاه و بیگاه به زبان میآورد و از دوران جوانی پرشور و نشاطش میگفت. هر وقت از اوضاع کار و تحصیلم گله و شکایتی داشتم میگفت تو جوانی و این بزرگترین سرمایه است، در مسیر درست که باشی کار و تحصیلت هم نتیجه میدهد؛ قدر این جوانی را بدان، نکند به سن من برسی و آن وقت دلت برای فرصتهای سوخته و روزهای از دست رفته بسوزد، بعد از خودش میگفت که چطور یک تنه به پایتخت آمده، درس خوانده و کار کرده و برای خودش کسی شده.
کد خبر: ۶۹۶۰۶۸ تاریخ انتشار : ۱۳۹۳/۰۴/۲۴