در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
امین حیایی که روز گذشته کیک بامزه تولدش را خورد، از آن دسته بازیگرانی است که به اصطلاح، دوربین او را دوست دارد و وقتی بازیگری، رفیق دوربین سینما و تلویزیون باشد، تماشاگر هم او را دوست خواهد داشت. راحتی و سادگی حیایی جلوی دوربین و رفتار بیشیله و پیله و مردمداریاش بیرون از دنیای فیلم و در کوچه و خیابان، از او بازیگری محبوب و دوستداشتنی ساخته و تماشاگران کمی از میان عامه مردم هستند که او را دوست نداشته باشند و حیایی را پس بزنند.
حیایی بویژه در سالهای اخیر به یک تیپ جوان و جاهلی در فیلمها رسیده که خوشایند بسیاری از تماشاگران است. او در فیلمهایی که تجاری هستند، عموما نقش آدمهایی را بازی میکند که با صدای تودماغی و با لحن تیپیکال افراد فرودست جامعه حرف میزند. حیایی حتی در نوع راه رفتن هم در اینگونه فیلمها روی مسیر امتحان پس دادهای حرکت میکند و به نوعی شیلنگ تخته میاندازد. اگر بخواهیم بدبینانه به ماجرا نگاه کنیم، باید بگوییم حیایی دچار کلیشه شده و در انبوه فیلم و نقش، یک شکل همیشگی خودش یا به عبارت بهتر این جنس نقشهایش را تکرار میکند، اما از سوی دیگر بخشی از موفقیت و محبوبیت حیایی اتفاقا به حضور در این فیلمها و همین تیپ نقشها برمیگردد و مردم دوست دارند این بازیگر را در همین شکل و شمایل ببینند.
در واقع با یک عرضه و تقاضایی طرفیم که هر دو سمت از این اوضاع راضی هستند. اما احتمالا باید برای این رضایت، ضلع سوم و مهمی را هم در نظر بگیریم که آن هم تهیهکنندههای فیلمهای بدنه و تجاری سینمای ایران هستند که با بهرهگیری از حیایی در اینگونه نقشها، سهمی در چرخش چرخهای فرسوده سینما دارند و هرازگاهی چراغ سالنهای سینما را روشن نگاه میدارند.
با این حال حضور حیایی در این فیلمها، این تیپ را بهقدری در او نهادینه کرده که جدایی از آن برایش سخت به نظر میرسد و این مساله خودش را در فیلمهایی که جنس و فضای بسیار دوری دارند، نشان میدهد.
نتیجه این میشود که بازی او در برخی از فیلمهای متفاوت خروجی چندان مناسبی ندارد و کمتر پیش آمده بازی حیایی در نقشها و فیلمهای جدی از سوی منتقدان مورد تائید و تحسین قرار بگیرد.
با این حال در کارنامه سینمایی حیایی نقشهای خوب و ماندگاری هم به چشم میخورد و او هر وقت در نقش قابلاعتنایی حضور داشته و کارگردان خوبی توانسته آن بخشهای خوب حیایی را بیرون بکشد، این بازیگر قدر این موقعیت را دانسته و اتفاق چشمگیری در بازیاش افتاده است؛ «خانوم»، «بیداری رویاها»، «شب»، «دایره زنگی» و «مهمان مامان» برخی از مهمترین فیلمها و نقشآفرینیهای امین حیایی هستند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: