حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
چهره ها در قاب/6 رسام عرب زاده، طراح فرش
هر کس وارد خانه اش می شد، او پیش از هر چیز می گفت کفشهای خود را در بیاورید تا خاک و غبار بیرون ، فرشهایی را که با دست هنرمندان قالیباف بافته شده اند، آلوده نکند.
اعتقاد داشت چنین بی حرمتی هایی به فرش و قالی ، گناهی نابخشودنی است. رسام عرب زاده ، پدر طراحی نوین فرش ایران ، عاشق هنر قالیبافی بود.
5سال پس از مهاجرت به تهران بود که در خیابان لاله زار و در دفتری که رسام با عنوان کانون آگهی مینیاتور راه اندازی کرده بود،او را دیدیم.
بعدها در نزدیکی چهارراه مخبرالدوله ، کارگاه فرشی را دایر کرد که چند سال بعد به خیابان ایتالیا منتقل و در آن آموزشگاه طراحی فرش نیز دایر شد؛ آموزشگاهی که شاگردان بسیاری در آن تربیت یافتند و رشد کردند.
نزدیکی کارگاه و آموزشگاه رسام عرب زاده به آتلیه جدید من در خیابان طالقانی ، باعث شد یکدیگر را بیشتر ببینیم.
او بارها به دفتر کار من آمد، تا این که یک روز از او خواستم مقابل دوربین من بنشیند. اولین عکسها را در سال 1353از او انداختم و این کار را تا سال 1374 (زمان تهیه این عکس) ادامه دادم.
با توجه به 40سال آشنایی ، رسام عرب زاده را هنرمندی بزرگوار و فارغ از مادیات یافتم که همین بی نیازی از او آدمی شاد و بانشاط ساخته بود؛ انسانی آرام و با طمانینه که کمتر برآشفته می شد.
این عکس را از این رو برای چاپ در کتابم انتخاب کردم که چنین حس و حالی را تا حدودی به نمایش می گذارد. این عکس چهره رسام عرب زاده ؛ اگر چه کنتراست بالایی دارد؛ اما در عین حال صورت و چهره واقعی و طبیعی این هنرمند را با دقتی فوق العاده به نمایش درآورده است.
خنده زیر پوستی چهره ، برق نهفته در چشمها و جزئیات میمیک صورت رسام عرب زاده در این عکس ، همیشه مرا به یاد روزها و اوقات خوش و مفرحی می اندازد که در مصاحبت با این استاد طراحی فرش سپری کردم.
فخرالدین فخرالدینی
چهره ها درقاب/5
گفت و گو
