چغازنبیل در دودها گم شده است

حفاظت از آثار تاریخی در برابر اثرات مخرب آلاینده های جوی به دلیل ماهیت ویژه و نحوه نفوذ آنها، بیش از هر اقدام درمانی ، محتاج پیشگیری است تا درمان.
کد خبر: ۸۹۲۰۱
اهمیت این موضوع در محوطه های باز آثار تاریخی و باستانی که در آنها هیچ راه ویژه ای برای جلوگیری از اثرات آلودگی هوا وجود ندارد، بیشتر می شود.
در این موارد تدوین یک راهبرد منسجم برای کنترل توسعه صنعتی ، اقتصادی و اجتماعی از حریم و عرصه اطراف محوطه ، بهترین راه پیشگیری از گسترش آلودگی های محیطی خواهد بود.
این نوع مدیریت نه تنها محتاج شناخت دقیق شرایط اقلیمی و جغرافیایی محوطه است ، بلکه مطالعه منابع تولید آلودگی و عملکرد هر یک از آنها را نیز طلب می نماید.
مدتهاست که مدلهای ریاضی و تحلیل های مبتنی بر شبیه سازی برای تخمین آسیبهای زیست محیطی ناشی از عملکرد کارخانه های صنعتی به کار گرفته می شوند.
به کمک چنین تحلیل هایی نه تنها می توان وضعیت آلودگی در یک محوطه تاریخی را در شرایط حاضر تفسیر کرد، بلکه حتی می توان تهدیدات بالقوه موجود در منطقه را شناسایی و شرایط بحرانی که می تواند در آینده در اثر عملکرد آنها ناشی شود را نیز به طور جامع مورد بررسی قرار داده و در نهایت نسبت به رفع تهدید تصمیم گرفت.
محوطه چغازنبیل از جمله محوطه های تاریخی است که در قلب یکی از مناطق صنعتی مهم کشور واقع شده است. وجود سه کانون بحران در پیرامون این محوطه یعنی چشمه های آلاینده هفت تپه ، کارون و آجرپزی شاوو پیوسته ادامه حیات طبیعی در حریم این اثر و همچنین سلامت مواد و مصالح به کار رفته در بنا را تهدید می کند.
بررسی های اولیه نشان می دهد مصرف سوختهای سنگین فسیلی (مازوت) در این مراکز و همچنین عدم رعایت استانداردهای زیست محیطی در زمینه دفع ضایعات جانبی تولید بر میزان آلودگی ناشی از آنها افزوده و سبب شده تا به طور خطرناکی بر میزان گازهای انیدرید سولفورو و اکسیدهای ازت در هوای منطقه افزوده شود.
اکنون باید با به کارگیری اطلاعات جمع شده در مورد عملکرد این منابع و به کارگیری مدلهای ریاضی که توسط سازمان های زیست محیطی برای این منطقه تعریف شده اند، میزان آلودگی هوای منطقه و سهم هر یک از این منابع نیز در جای خود مشخص شود.

رضا وحیدزاده
کارشناس مرمت آثار تاریخی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها