jamejamnashriyat
کد خبر: ۶۹۸۶۳۰   ۳۱ تير ۱۳۹۳  |  ۲۳:۰۱

برای همه ما پیش آمده که لذت یک کشف آن قدر دستپاچه‌مان کند که از خود بی‌خود شویم و بی‌درنگ گوشی همراه خود را بر‌داریم تا آنچه را در نزد خودمان اتفاقی مهم و زاده ذهن خلاق و مطلع‌مان جلوه می‌کند از طریق تماس یا شبکه‌های مختلف اجتماعی و فضای مجازی با دیگران به اشتراک بگذاریم و البته در اغلب اوقات وقتی از آن پدیده و رویداد فاصله می‌گیریم درمی‌یابیم که آن قضاوت ابتدایی اگر نگوییم اشتباه، دست‌کم چندان کامل و همه‌جانبه نبوده است.

یکی از نمونه‌های این اتفاق، مجموعه تلویزیونی «هفت‌سنگ» بود که برخی از دارندگان ذهن خلاق و مطلع حتی فرصت پایان یافتن قسمت نخستش را هم ندادند و بلافاصله شروع به قضاوت درباره آن کردند و آن را برداشت کاملی از یک مجموعه پربیننده خارجی معرفی کردند.

با پیش رفتن «هفت سنگ» و پخش قسمت‌های بعدی، آرام‌آرام ما با خانواده‌ای در این مجموعه مواجه شدیم که نه‌تنها نسبتی با خانواده‌های غربی و مدرن ندارد، بلکه بیش از هر چیزی نظام تربیتی و نوع روابط و هنجارهای متقابل خانواده در آن شرقی و ایرانی است.

آنهایی که مجموعه خانواده مدرن را تماشا کرده‌اند و جزو گروه منتقدان هفت سنگ باشند بی‌تردید بهتر از هر کسی می‌توانند گواهی کنند نوع هراسی که از پدر خانواده (با بازی درخشان پرویز پورحسینی) در قسمت‌های ابتدایی دیدیم ـ که برگرفته از احترام خاص پدر و جایگاه آن در خانواده‌های ایرانی است ـ هیچ ربطی به مجموعه غربی و نظام خانواده در خانواده‌ای مدرن ندارد.

خیانت، طلاق، گریز از خانواده، ارتباط بی‌ضابطه دختر و پسر، ترویج همجنس‌گرایی و مضامینی از این دست که به وفور در خانواده مدرن دیده می‌شود هیچ‌کدام در هفت سنگ وجود ندارد.

هفت سنگ بیشتر از هر چیز این شب‌های ماه مبارک رمضان به ما توجه به فضائل اخلاقی را یادآوری می‌کند آن هم در دل خانواده‌ای با سبک زندگی ایرانی و حتی در نوع روابط سنتی که نمود آن از روی تخت نشستن و قورمه‌سبزی و کوبیده‌خوردن گرفته تا چینش نقش‌ها و جایگاه‌های تعریف‌شده‌شان و نوع مهارت‌های اجتماعی که به فرزندان می‌آموزد، قابل رصد است.

البته من هم مانند بسیاری از دوستان آرزو می‌کنم ای کاش هفت‌سنگی‌ها زمین بیسبال آمریکایی را برای بازی انتخاب نمی‌کردند، اما آنها در همین زمین هم به ایرانی‌ترین شکل ممکن نقش‌آفرینی می‌کنند و نمی‌توان چشم‌ها را بست و ننوشت که این خانواده، مدرن نیست!

سینا علی‌محمدی‌ /‌ دبیر گروه فرهنگ و هنر

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
شنبه ساعت 4 اتفاق افتاد

شنبه ساعت 4 اتفاق افتاد

ساعت چهار بار نواخت.../به مادرم گفتم: «دیگر تمام شد»/گفتم: «همیشه پیش از آن‌که فکر کنی اتفاق می‌افتد/باید برای روزنامه تسلیتی بفرستیم...»

محتوای موفق را در اوج تمام کنیم

محتوای موفق را در اوج تمام کنیم

موفق‌ترین محتواها را باید در اوج تمام کرد و نباید این‌طور باشد که آن‌قدر یک برنامه را ادامه دهند که بیننده یا شنونده، زده شود.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر