jamejamonline
ورزشی فوتبال کد خبر: ۶۴۵۶۵۸   ۲۴ بهمن ۱۳۹۲  |  ۰۹:۰۶

پرسپولیس در میانه زمین اش سرداری چون کریم باقری را کم دارد .

آقا کریم ؛ مظهر تعصب

بازیکنی با تعصب که هنوز هم در تمرین های پرسپولیس مثل یک جوان 20 ساله می دود و بدن خود را آماده نگه می دارد . هر چند آقا کریم چتد سالی است فوتبال را کنار گذاشته ؛ اما شاید اگر امکانش وجود داشت علی دایی از یار با وفایش می خواست که به زمین رفته و با بستن بازوبند کاپیتانی تیمش در بازیها ؛ الگویی به تمام معنا برای جوانانی باشد که شاید هنوز به معنای واقعی ارزش پیراهنی را که به تن دارند نمی دانند و آنچنان که باید در زمین فعل خواستن را صرف نمی کنند .
حقیقت تلخ است اما واقعیت این است که هنوز باشگاههای چون پرسپولیس به بازیکنانی چون کریم باقری نیاز دارند ؛ بازیکنانی که چون شکست تیم شان را در یک بازی می دیدند رگ غیرتشان از فرط ناراحتی باد می کرد و به هر دری با جنگندگی می زدند تا نتیجه را به نفع تیم شان عوض کنند . اما امروز اینگونه نیست .بازیکنان به دلیل عقب افتادن دریافتی شان تمرین را برای چند روز تعطیل می کنند و در مصاف با تیم قعر نشین تو زمین راه می روند تا به سادگی با سرنوشت تیم شان بازی کرده و احساسات پاک هواداران را به سخره بگیرند . نه این آن فوتبال ایرانی نیست که همگان دیده اند . مردم فوتبالی می خواهند که آن وسط بازیکنانی چون کریم باقری و فرهاد مجیدی باشند و با تعصب بازی کنند . تعصبی که با باختن نیز رنگی از غرور و شجاعت به خود می گیرد و هوادار جماعت را نیز مجاب می سازد که تحت هر شرایطی پشت سر تیم محبوب خود باشند . نه این فوتبال آنی نیست که همگان انتظار داریم .
حجت اله اکبرآبادی

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر