راهکارهای حضور حداکثری در انتخابات ریاست جمهوری

نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در بهار سال 1384 برگزار خواهد شد.

کد خبر: ۵۳۵۳۱

اهمیت انتخابات نهم از 3 جهت متمایز از سایر انتخابات است:
اول آن که دشمنان نظام از هم اکنون با بسیج رسانه های در اختیار به تحریم انتخابات پرداخته اند تا بدین وسیله پایه نظام را که مردم هستند از شرکت در انتخابات بازدارند و به زعم خود بگویند که مقبولیت نظام در نزد مردم کاهش یافته است.
دوم آن که جریان دوم خرداد که در سالیان اخیر حاکمیت بلامنازع بر امور کشور در شوراهای اسلامی شهر و روستا ، قوه مجریه ، قوه مقننه و... داشته است به دلیل ناکارآمدی و افراطی گری اکثر سنگرهای در اختیار را از دست داده است و تنها دولت را در اختیار دارد پس تمامی تلاش خود را برای آن که قوه مجریه را در انتخابات آینده باز هم از آن خود کند، به کار خواهد گرفت و بالاخره آن که جریان اصولگرا و ارزشی در سایه گفتمان خدمت صادقانه به مردم و پیشرفت همه جانبه ایران اسلامی و اثبات وفاداری به آن توانسته است با آرای مردم ، شوراها و مجلس شورای اسلامی را در اختیار گیرد و برای آن که بتواند حلقه خدمت را تکمیل نماید و نیز زمینه ای که برای اقبال افکار عمومی وجود دارد در تلاش است که با معرفی نامزد خود، قوه مجریه را مردم به دست گیرد. از سوی دیگر رهبر معظم انقلاب اسلامی در ترسیم راهبردهای انتخاباتی ریاست جمهوری بر «حضور حداکثری مردم در انتخابات» تاکید فرموده اند. در یک دسته بندی کلی می توان موارد زیر را به عنوان راهکارهای مشارکت جویی بیشتر مردم در انتخابات برشمرد:
1 ) کارآمدی نهادها و دستگاه های دولتی و حکومتی : رابطه معناداری میان کارآمدی قوه سه گانه ، وزارتخانه ها و سازمان های دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی و رضایتمندی مردم با حضور در انتخابات وجود دارد.
در یک نظرسنجی که پس از انتخابات دوره هفتم مجلس صورت گرفته است ، 27 درصد مردم به دلیل عملکرد بد نمایندگان مجلس ششم و وفانکردن به شعارهای دوران انتخاباتی و 24 درصد نیز به دلیل عدم رفع مشکلات در انتخابات شرکت نکرده اند و در مقابل 60 درصد مردم به دلیل تعهدی که از نمایندگان مجلس هفتم سراغ داشته اند و 53 درصد آنان به حل مشکلات اقتصادی توسط مجلس امیدوار بوده اند به پای صندوق های رای رفته اند.
2 ) حاکمیت قانون و پاسخگوبودن : این مولفه عمدتا ناظر به فعالیت و رفتار 2 نهاد مهم مجری و ناظر (وزارت کشور و شورای نگهبان) بازمی گردد.
اگر قانون مبنای عمل این دو نهاد و عوامل ذیربط آنها باشد و خود را در برابر رهبر و ملت پاسخگو بدانند و نخواهند برداشت های سلیقه ای و شخصی را جایگزین قانون نمایند و این رویکرد به جامعه انتقال یابد ، نقش مهمی در اعتمادسازی مردم و حضور آنان در انتخابات ایفا کرده اند.
3 ) حفظ آرامش و پرهیز از افراطی گری: جامعه ما به آرامش ، اعتدال و میانه روی نیازمند است. افکارعمومی مخالف تنش ، غوغاسالاری ، جنگ روانی و تخریب نامزدهاست. در فضای آرامش است که جریان ها و گروههای سیاسی نخبگان و نامزدها امکان ارائه برنامه ها و دیدگاه های خود را می یابند و در معرض قضاوت و داوری قرار می دهند. اگر در موسم تبلیغات انتخاباتی مثل انتخابات گذشته ، شاهد تنش ، جنجال ، تخریب و جنگ روانی جریان های افراطی باشیم مردم از حضور در پای صندوق های رای خودداری خواهند کرد.
4 ) مشارکت فعال همه گروهها و جریانات سیاسی : از جمله راهکارهای مهم برای مشارکت و حضور حداکثری مردم در انتخابات ، مشارکت فعال همه جریانات سیاسی و رقابت سالم و آزاد است.
مردم با سلیقه های مختلف باید در میان نامزدها ، فرد مورد نظر خود را بیابند ؛ از سوی دیگر احزاب و گروههای سیاسی باید با برنامه جامع و شفاف و پرهیز از اغواگری و فریب افکار عمومی ، برنامه ها و نامزد خود را در معرض آرای مردم قرار دهند البته لازمه چنین مشارکتی ، حاکمیت اخلاق انتخاباتی است وگرنه وجود مشارکت با منازعه به جای رقابت سالم ، معنایی جز ادبار افکار عمومی نخواهد داشت.
5 ) حاکمیت اخلاق انتخاباتی : احزاب و گروههای سیاسی باید به اثبات برنامه ها و توانایی و کارآمدی نامزدهای خود بپردازند. از نامزدتراشی برای رقیب سیاسی پرهیز نمایند و برای جلب آراء رقیبان را تخریب نکنند ؛ با مردم صادق و راستگو باشند ؛ رقابت را به جای کسب قدرت و بیرون کردن رقیب تبدیل به مسابقه خدمت به مردم و سبقت گرفتن در امور خیر برای جلب رضایت الهی بدانند.
6 ) برنامه محوری به جای شخصی محوری : انتخابات نهم باید عرصه صف آرایی نامزدها در ارائه برنامه برای کارآمدی نظام ، کاهش تهدیدات ، حل چالش ها و بحران ها و ارتقای جایگاه ایران در نظام بین الملل باشد.
برنامه باید آشکارا از شعارهای رایج بدور باشد. راهکار برای حل مشکلات مدیریتی ، اقتصادی ، فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی کشور داشته باشد.
بعلاوه معرفی برخی چهره های مهم کابینه از سوی نامزدها مثل معاون اول و نیز تیم و (کابینه ای که او را همراهی خواهند کرد) ، نقش مهمی در تحقق برنامه محوری و در نتیجه افزایش مشارکت مردم خواهد داشت.
فراموش نکنیم که اگر مشارکت سیاسی را معادل «شرکت مردم و دخالت در سیاست» بدانیم و آن را «مساعی سازمان یافته شهروندان برای انتخاب رهبران خویش ، شرکت موثر در فعالیت ها و امور اجتماعی و سیاسی و تاثیرگذاشتن بر صورت بندی و هدایت سیاست دولت» تعریف کنیم باید بدانیم که رقابت گروههای اجتماعی و سیاسی که از اهداف مهم توسعه سیاسی است ، با مشارکت مردم و از راه انتخابات میسور است. بیائیم انتخابات نهم را به حماسه دیگری مبدل کنیم.