همنشینی نی و ارکستر

بیشتر آلبوم‌های موسیقی چه سنتی و چه پاپ از ضعف شعر رنج می‌برند. البته در این میان باید حساب گنجینه‌های ادبیات ایران‌زمین یعنی شاعران بزرگ را از حساب بقیه جدا کرد. کلام های سست و بی ارتباط و نامفهوم و روایات کژومژاز زبان فاخرفارسی گاه آنچنان آزاردهنده‌اند که با چند بار شنیدن یک آلبوم موسیقی و بخصوص پاپ که اکثریت قریب به اتفاق ترانه سرایان آن جوانان بی‌نام و نشان و تازه کار هستند، آرزو می‌کنید ای کاش این قطعه موسیقی از هرگونه کلامی مبرا بود. موسیقی ایرانی به‌گونه‌ای عجیب با کلام و شعر درهم تنیده شده است آنچنان که همان مثلث طلایی مشهور شاعر، آهنگساز و خواننده باید با هم یک‌نسبت طلایی داشته باشند وگرنه ذوق ایرانی که بر آیندی از ذوق فرهیختگان و عموم مردم است یا آن قطعه را نخواهد شنید یا آن را خیلی سریع در دفتر فراموشی‌ها بایگانی خواهد کرد .

این مقدمه کوتاه را داشته باشید برای این که یک اثر ارزشمند و متفاوت را به شما معرفی کنم. آلبوم «نای و نی» رویشی است تازه از همنشینی نی و ارکستر. در این آلبوم 9 قطعه بی‌صدا و آرام آرمیده‌اند. قطعاتی که پیشتر با کلام اجرا شده‌اند و انصافا کلام همه قطعات فاخر و دوست داشتنی است وگرنه در حافظه جمعی دوستداران موسیقی جا خوش نمی‌کرد. قطعاتی مثل به اصفهان‌رو، تو می‌آیی، گلنار، رفتم در میخانه، تک درخت، شب مهتاب و در فکر تو بودم پیشتر توسط خوانندگان صاحب نام اجرا شده و به خاطرات مشترک چند نسل تبدیل شده است . «نای و نی» روایتی است امروزی و زیبا برای این‌‌که این قطعات به حیات مجدد خود ادامه دهند. در این قطعات صدای خواننده وجود ندارد. کلام حذف شده و جای کلام آوای خوش نی نشسته است؛ آوایی که گاه زیر است و گاه بم؛ گاه حزین است و گاه شاد و نوازنده آن مهران قاضی است که نی را در محضر استادانی چون حسن کسایی، حسن ناهید و جلال قاضی آموخته است و در محضر باباعباس قاضی عارف وارسته که رحمت خداوند بر او باد، زانوی تلمذ زده است. عارفی که سینه‌اش گنجینه‌ای بود از ابیات و غزل‌های ناب ادبیات فارسی و بخصوص شاعران سبک هندی .

مهران در این آلبوم گذشته را به امروز پیوند می‌زند. پدرام درخشانی نیز تنظیم و بازسازی آهنگ ها را به‌گونه‌ای امروزین و به شایستگی به ثمر رسانده است؛ چونان آیینه‌ای که غبار از آن برگیرند تا بازهم بتوان در آن به تماشای خویشتن نشست.

«نای و نی» روایتی امروزی است از موسیقی اصیل ایرانی که بارها شنیدن آن نه تنها ملال‌انگیز نیست بلکه هر بار جانی تازه و هوایی خوش در خلوت دوستداران موسیقی ایرانی می‌دمد.