در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
کارگاه
انواع نما (شات)
یکی از بنیادیترین اصول مربوط به فیلمسازی، بحث انواع مختلف نماست. اگرچه در وهله نخست ابتدایی و ساده به نظر میرسد، اما به دلیل کثرت کاربرد آن، چه در فرآیند نگارش متن و پس از آن در مرحله فیلمبرداری و کارگردانی اثر و چه در حیطه نقد و تحلیل آثار سینمایی و تلویزیونی، پرداختن به آن دست کم در قالب یک معرفی کلی و اجمالی لازم و ضروری مینماید.
در حال حاضر همه اقسام نما با معادل فارسی نیز شناخته شده و شیوع پیدا کرده است، اما از آنجا که این اسامی بر یک استاندارد جهانی مبتنی است، دانستن نام اصلی انواع نما به زبان انگلیسی به هنرجوی فیلم و سینما کمک میکند تا هنگام مراجعه به متون مکتوب آموزشی در این باب دچار مشکل نشود بخصوص به این دلیل که استفاده از معادلهای فارسی برای این واژگان، بتازگی رواج یافته و هنوز هم بسیاری از کتب آموزشی مربوط به مقوله فیلمسازی به زبان اصلی این اصطلاحات متکی هستند و مطالعهشان نیازمند آگاهی از الفبای بیانی آنهاست.
نماهای اصلی و پرکاربرد در مقوله فیلمسازی را این 10 مورد عنوان کردهاند:
1 ـ نمای بسیار درشت (اکستریم کلوزآپ / Extreme close-up) با نام اختصاری ECU
2 ـ نمای نیمه درشت (مدیوم کلوزآپ / Medium close-up) با نام اختصاری MCU
3 ـ نمای درشت (کلوزآپ / Close-up) با نام اختصاری CU
4 ـ نمای متوسط (مدیوم شات / Medium shot) با نام اختصاری MS
5 ـ نمای باز (لانگ شات / Long shot) با نام اختصاری LS
6 ـ نمای بسیار باز (اکستریم لانگ شات / Extreme long shot) با نام اختصاری ELS
7 ـ پسزمینه (بک گراند / Background) با نام اختصاری BG
8 ـ پیشزمینه (فورگراند / Foreground) با نام اختصاری FG
9 ـ نمای روی شانه (اوورشولدر / Over the Shoulder) با نام اختصاری OTS
10 ـ نمای نقطه دید (پی او وی / Point of view) با نام اختصاری POV
بحث مکفی درباره تاثیر زیباشناختی هر کدام از این نماها، نیازمند مجالی بیشتر است، چراکه تاریخ سینما و به طور کلی رسانههای مبتنی بر تصویر متحرک، تجربههای متفاوتی را در فرم بیانی از سر گذرانده و اگرچه میتوان تعریفی کلی از ویژگیهای عمومی هر یک از انواع مختلف نما ارائه کرد؛ اما این تعریف، جامع و مانع نخواهد بود و مثالها نقض بسیاری خواهد داشت، چون هنر برخلاف علم، بر قوانین مسلم و لایتغیر متکی نیست و آموختن آن نیز فرآیندی متفاوت از مقوله علم و دانش را اقتضا میکند. اما صرفنظر از این نکته مهم، اگر بخواهیم در یک عبارت کلی تفاوت اصلی این ده نمای اصلی را بیان کنیم باید بگوییم شش نمای نخست ناظر به میزان نزدیک شدن کارگردان به سوژه است که به موجب آن اندازه نما میتواند تعیینکننده اهمیت عناصر مختلف موجود در کادر و هدایتکننده توجه تماشاگر به نوع عمل (Act) مورد نظر کارگردان باشد. نمای پسزمینه و پیشزمینه با تاکید کارگردان بر یک سوژه خاص در مقایسه با سوژه دیگر سر و کار دارد. نمای روی شانه، یک شات دو نفره استاندارد و دارای عمق میدان برای ضبط صحنههای گفتوگوست و نمای نقطه دید، مخاطب را جای کاراکتر اصلی میگذارد و وقایع را از زاویه دید او به نمایش میگذارد.
آزاد جعفری
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
