jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۴۶۳۲۵۶   ۲۴ اسفند ۱۳۹۰  |  ۰۰:۱۰

تعیین حداقل دستمزد کارگران هر ساله در ماه‌های پایانی سال به بحثی چالش‌برانگیز بین تشکل‌های کارگری و کارفرمایی تبدیل می‌شود و هر گروه با ارائه دلایلی درصدد است تا از منافع بخش خود حمایت کند. این در حالی است که دولت به عنوان شریک سوم تلاش می‌کند تصمیمات به گونه‌ای باشد که رضایت هر دو گروه جلب شود. در چنین شرایطی، تاکنون برای تعیین حداقل دستمزد کارگران در سال آینده 3 نشست در شورای عالی کار برگزار شده است، اما به دلیل اختلاف‌نظر گروه‌های کارفرمایی و کارگری این جلسات دستاوردی نداشته و قرار است امروز در چهارمین نشست، این موضوع جمع‌بندی شود.

در این میان، گروهی از کارگران مطرح می‌کنند که مسائل کارفرمایان و ناتوانی آنها در بهبود وضعیت تولید به دلیل بکارگیری روش‌هایی نادرست برای کاهش هزینه‌ها، ناتوانی آنها در تامین مواد اولیه، نوسانات نرخ ارز و مسائلی از این دست به تعیین حداقل دستمزدهای نامناسب برای آنها در شورای عالی کار منجر می‌شود و چنین اقدامی به هیچ‌وجه منطقی نیست. از سوی دیگر، کارفرمایان به دلایلی مانند عدم حمایت کافی دولت از تولید و تحقق نیافتن وعده‌های داده شده در رابطه با یارانه‌های تولید، تامین نشدن سرمایه در گردش واحدها و همچنین نوسانات نرخ ارز در ماه‌های گذشته تاکید دارند که توان هیچ‌گونه افزایشی را در حداقل دستمزدها برای سال 91 ندارند. آنچه مسلم است افزایش شکاف بین درآمدها و هزینه‌های کارگران در سال‌های گذشته، تقاضای جامعه کارگری برای بهبود و تقویت حقوق و دستمزدها را افزایش داده است و از سوی دیگر نیز کارفرمایان با به اجرا درآمدن قانون هدفمندی یارانه‌ها و نبود فضای مناسب کسب و کار و تورم بالا در کشور با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنند. اکنون تنها راهکار رهایی از این وضعیت بهبود شرایط اقتصادی است و لازم است دولت با انضباط مالی، اتخاذ سیاست‌های درست پولی و مالی و کوچک‌سازی بدنه دولت و حمایت واقعی از بخش تولید، اقتصاد کشور را به سمتی بکشاند که نرخ تورم در کشور تک‌رقمی شود و با افزایش ارزش پول ملی علاوه بر افزایش قدرت خرید کارگران ، توان مالی بنگاه‌ها نیز برای تامین معیشت کارگران افزایش یابد. تنها در این صورت است که چالش همیشگی گروه‌های کارگری و کارفرمایی که فعالیت آنها لازم و ملزوم یکدیگر است حل می‌شود.

سیما رادمنش

گروه اقتصاد

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
نقطه طلایی

نقطه طلایی

یک) عکس را خیلی وقت است گذاشته‌ام. جایی که همیشه جلوی چشمم باشد. پشت عکس، بابا با خودکار آبی و خط شکسته نستعلیق نوشته: «باغ اکبرآقا- نوروز۱۳۶۵ - با محمدمهدی جان».

از دکتر نجیب تا دکتر غنی

از دکتر نجیب تا دکتر غنی

حملات و ترورهای مرگبار در سراسر افغانستان به امری روزمره بدل شده‌است. هر کسی هم می‌تواند هدف باشد.

رشته ‌کوه‌هایی به نام پدر

رشته ‌کوه‌هایی به نام پدر

از یک سنی به بعد، دیگر شخص و انسان نیستند. تبدیل می‌شوند به یک مفهوم. یک مکتب، یک تفکر. بعضی وقت‌ها با یک من عسل نمی‌شود خوردشان.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
یک عصر متفاوت

در مرحله نیمه‌نهایی عصرجدید چه اتفاقاتی افتاد؟ به همراه جزئیاتی از چگونگی برگزاری مرحله پایانی

یک عصر متفاوت

پیشخوان

بیشتر