حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
میرجلالالدین کزازی در سخنانی، مثنوی معنوی مولانا را نخستین آبشخور و بنیادیترین سرچشمهای معرفی کرد که برای آگاهی از باورها و اندیشههای نهان گرایانه ایرانیان باید مورد بررسی قرار داد.
وی افزود: مولانا در مثنوی سخنور نیست بلکه سخن در او میجوشد مثل آب در چشمه سار و ما میدانیم که چشمهسار نمیداند که آب در آن میجوشد.
محمدعلی موحد هم هنگامی که روی صحنه دعوت شد، در جملاتی کوتاه گفت: بسیاری از سر و صداهای موجود در دنیا پیرامون مقام مولانا موجی است که نمیماند و این جریانات در واقع همگی سایهای از مولانا را با خود همراه دارند و نه مایه او را.
او مایه اصلی شعر مولانا را اندیشه دانست و ادامه داد: هر کسی باید در این اندیشه باشد که آن مخاطبی که مولانا او را میخواند خود اوست و این همت را داشته باشد تا آنی باشد که مولانا میجویدش.
مراسم بزرگداشت مولانا حاشیههایی هم داشت از جمله برپایی نمایشگاه نقاشی و اجرای افشین یداللهی با همراهی پیانو سامان احتشامی که غزلی از مولانا را برای حاضران دکلمه کردند ؛ همچنین سهراب پورناظری به نمایندگی از پدرش کیخسرو پورناظری به تک نوازی تنبور پرداخت.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....