شما هم می‌توانید بازی کنید!

آیا تا به حال «مهمان‌بازی» کرده‌اید؟ «عروسک‌بازی» یا «ماشین‌بازی» چطور؟ آیا تا به حال با صدای بلند قصه خوانده‌اید؟ یا هیچ گاه موقع قصه خواندن سعی کرده‌اید که با تغییر دادن صدایتان شبیه به افراد مختلف قصه حرف بزنید؟ آیا هیچ گاه در حیاط خانه‌تان «عمو زنجیرباف» یا موش و گربه بازی کرده‌اید؟ «گرگم به هوا» یا «قایم باشک» چطور؟ آیا هرگز در ایوان خانه یا گوشه‌ای از اتاق نمایشنامه اجرا کرده‌اید؟ همه اینها شکل‌های مختلفی از بازیگری است.
کد خبر: ۱۸۶۷۰۰

 بازیگری کاری سرگرم‌کننده و آسان است. شما می‌توانید با استفاده از حرکات بدن خود یا با استفاده از صدایتان بازی کنید. اگر عروسک، صورتک یا ضبط‌صوت در دسترس داشته باشید، می‌توانید با کمک‌‌ آنها بدون آن که حتی کسی بتواند شما را ببیند، بازی کنید. حالا که می‌خواهید بازیگر شوید، بد نیست معنی این واژه‌ها را هم یاد بگیرید.

بازیگری: استفاده از صدا و حرکت بدن به نحوی که گویی داستانی را نمایش می‌دهند.

بازیگر: کسی را می‌گویند که با استفاده از صدا و حرکت، حادثه‌ای را به نمایش می‌گذارد.

تماشاگر: افرادی که بازی دیگران را تماشا می‌کنند.

شخصیت: هریک از اشخاص باورکردنی در نمایشنامه.

دیالوگ: کلماتی که در حین بازی توسط بازیگران ادا می‌شود.

بیان: نشان دادن احساس‌های مختلف به وسیله لحن صدا، حالات چهره و حرکات بدن.

نمایشنامه: داستانی که توسط بازیگران بازگو می‌شود.

راوی: کسی است که در حالی که بازیگران، عمل نمایشنامه را بازی می‌کنند،‌ او قسمت‌هایی از متن آن را
می‌خواند و بازگو می‌کند.

نقش: تمام گفتگوها و حرکت‌هایی که متعلق به یک شخصیت مشخص در نمایشنامه است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها