در جامعه ایرانی، رویکرد به غذا اغلب با عدم برنامهریزی مشخص در پخت و پز همراه است. این مسأله ریشه درباور عمیقی دارد که کمبودغذا رانوعی تقبیح تلقی میکند درنتیجه برنامهریزی برای تهیه غذا غالبا برپایه این فرض است که سفره بایدمملواز خوراکیهای مختلف و متنوع باشدوهمین موضوع هم باعث پخت بیش ازحد نیازغذا میشود.