20 سال پیش اولین سردبیر من پیرمردی نازنین بود که حالا زیر خروارها خاک قهوهای خفته است. میگفت: «ما جان خستگانی هستیم با آرزوهایی عجیب. تحریریه خسته خانه ماست. گاهی وقتی یک تیتر دلنشین میزنیم،همین یک تیتر، با ما کاری میکند که سامبا با برزیلیها... بعد به پلک زدنی پیر میشوی. میبینی گیسوی رودابه هم سپید شده است.»