جام جم سرا: همیشه آسفالت کوچه پر بود از خطهای سفیدی که برای لیلی بازی کردن میکشیدیم، تمام سوراخ و سنبههای کوچه را به هوای قایمباشک از حفظ بودیم، هیچ وقت معنای شعر «آن مان نماران» را نفهمیدیم، اما با وجودی که سالها از آن ایام گذشته میتوانیم بدون غلط تا آخرش را بخوانیم.