«من ایرانم و تو عراقی، چه فراقی، چه فراقی/ بگیر از دلم یه سراغی، چه فراقی، چه فراقی/ دوری و دوستی سرم نمیشه و/ هیچکجا واسم حرم نمیشه و/ از تو دورم باورم نمیشه و دارم میمیرم...» این شاید بیان شاعرانه حال و احوال زار و نزار جاماندگان این روزهای مشایه باشد.