این گزارش قرار نیست بر ضد طبقات بالادستی اجتماع نوشته شود یا تفریحات جذاب برای کودکان را زیرسؤال ببرد. بلکه حرفش این است که اگر بازی یکی از حقوق اولیه کودکان و از نیازهای اساسی همه آنهاست چرا اولا فضاهای امن بازی در همه نقاط به صورت عادلانه توزیع نشده و ثانیا اگر بازی، ابزاری برای آموزش غیرمستقیم است، چرا چتر نظارت بر سر همه اماکنی که نامشان «خانههای کودک» یا «خانههای بازی» است گسترده نشده و اساسا چرا تولیگری این فضاها بر عهده شهرداری است که هیچ تخصصی در حوزه کودک ندارد.
کد خبر: ۱۳۸۳۱۷۶ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۰۷/۲۱