ایران به دلیل برخورداری از تنوع اهمیت راهبردی و چند بعدی خود، همواره مورد توجه کشورهای قدرتمند توسعهطلب و سلطهجو بوده است؛ کشورهایی که هر زمان منافع سیاسی و اقتصادیشان توسط حاکمان وابسته وقت، تامین و زیادهطلبی و منویات استکباری آنان با کرنش و زبونی مواجه شده، روی خوشی نشان داده و زمامداران بیکفایت را با عناوینی همچون دوست و شریک و همپیمان، دلخوش و مغرور ساختهاند.