گاهی از خودم میپرسم براستی چگونه بود که با آن سن و سال کم در دهه 60 هر برنامه نمایشی را با هر ریتم و داستانی تحمل میکردیم؟ به یاد دارم که چند بار برای کرایه کردن آپاراتهای هشت میلیمتری که نسخههایی کوتاهشده از فیلمهای سینمایی روی آنها موجود بود مسافت دوری را تا مرکز شهر به همراه برادرم طی کردم...