ما انسانها با افکار و همچنین روابط خود با دیگران میتوانیم نوع زندگیمان را شکل دهیم. بر همین اساس از زندگی انتظاراتی داریم که برآورده شدن یا نشدن آنها احساسمان را نسبت به هستی و زندگی تعیین میکند. در حقیقت احساس شادی و سعادت داشتن اول بسته به توقعاتی است که از زندگی و سپس انتظاراتی است که از دیگران داریم.