او از حقیقت فاصله نمی‌گیرد

شهید آوینی در این میان از همه شاخص‌تر بود و حرف‌های زیادی درباره سینما و رسانه و بحران‌هایی که در دنیا ایجاد خواهند، کرد داشت و به دلیل همین آگاهی‌ها هم از بقیه نگران‌تر بود. دائما جوش می‌زد و می‌گفت و می‌نوشت و تجربه می‌کرد و نهایتا به عنوان یک مستندساز جنگ کاری کرد کارستان و تا حدود زیادی توانست آنچه را که بدان می‌اندیشد، در مستندهای روایت فتح واگویه کند و دیگران را به داوری فرابخواند.
من فکر می‌کنم او به سینما یا تلویزیون نگاه غرب‌گرایان را ندارد. می‌داند که از آنها گریزی نیست و آغاز و انجام این رودخانه پرخروش را نمی‌تواند مدیریت و کنترل کند، اما اعتقاد داشت در فرصت کوتاهی که دارد، در همان نقطه‌ای که در کنار این رودخانه ایستاده، می‌تواند تأثیر بگذارد. عظمت این رودخانه و ناپیدا بودن آغاز و انجام آن او را می‌ترساند و از همین روی گاهی سعی می‌کند مساله را به شیوه حذفی حل کند. گاهی در بعضی از موارد خود را به ندیدن می‌زند و وجود چیزی را در عین تحقق چنان نادیده می‌گیرد که گویی وجود ندارد، اما در عین حال از تعیین و حقیقت چندان فاصله نمی‌گیرد. او می‌داند که جریان هستی منتظر ما نمی‌ماند. نه از ما سوال می‌کند و نه به مقتضای آرزوهای ما حرکتی را انجام می‌دهد، اما می‌توان به اندازه خود روی آن تأثیر گذاشت، آن هم تأثیر به نفع همه انسان‌ها.