"بحران تنگه هرمز: آزمون توانمندی دفاعی ایران و مشروعیت مقاومت در برابر تجاوز"

به گزارش جام جم آنلاین، محدودسازی تردد دریایی در این آبراه حیاتی، نه تنها بیانگر اقتدار ایران در دفاع از منافع ملی خود، بلکه ابزاری مشروع برای بازدارندگی در برابر قدرت‌هایی است که امنیت و تمامیت ارضی آن را هدف قرار داده‌اند. این رویکرد، پیام روشنی به جامعه جهانی ارسال می‌کند مبنی بر اینکه ایران در دفاع از خود و بازپس‌گیری حقوق تضییع شده‌اش، مصمم است و از تمامی ظرفیت‌های قانونی و استراتژیک خود بهره خواهد برد.

اقدام ایران در تنگه هرمز، که از منظر حقوق بین‌الملل دریاها، در چارچوب دفاع مشروع و متناسب با شدت حملات دریافتی قابل توجیه است، بازتابی از توانمندی‌های دفاعی و امنیتی ایران است. این توانمندی‌ها صرفاً محدود به توانایی‌های نظامی نیست، بلکه شامل درک عمیق از قواعد بازی ژئوپلیتیکی و اقتصادی در منطقه و جهان است. ایران با بهره‌گیری از موقعیت ژئواستراتژیک خود، به جهان نشان داده است که می‌تواند بر نظم موجود در مهم‌ترین شریان‌های انرژی جهان تأثیر گذاشته و ثبات منطقه‌ای را مشروط به رعایت حقوق و منافع خود سازد. این اقدام، از منظر منافع ملی، مشروعیت کامل دارد؛ چرا که در پاسخ به حملات مستقیم صورت گرفته و با هدف پایان دادن به تجاوز و تضمین امنیت پایدار صورت پذیرفته است.
از سوی دیگر، تأثیرات این اقدام بر نظم جهانی و به ویژه بر کشورهای عضو پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) نشان‌دهنده اهمیت راهبردی ایران در معادلات جهانی انرژی است. هرچند ناتو ممکن است در حال حاضر در موقعیت انفعال تاکتیکی قرار داشته باشد و از مداخله مستقیم در بحران خودداری ورزد، اما پیامدهای اقتصادی و امنیتی ناشی از اختلال در تنگه هرمز، به طور مستقیم بر منافع حیاتی اعضای این پیمان سایه می‌افکند. افزایش قیمت انرژی، تورم و بی‌ثباتی اقتصادی، عواقبی است که هیچ قدرت جهانی نمی‌تواند از آن مصون بماند. این وضعیت، مشروعیت اقدامات ایران در دفاع از خود را نه تنها در منطقه، بلکه در سطح جهانی نیز برجسته می‌سازد، زیرا نشان می‌دهد که رویکردهای مبتنی بر زور و تجاوز، بدون پاسخ نخواهد ماند و نظم جهانی تنها در گرو احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها پایدار خواهد ماند.
مقاومت و اقتدار ایران در این بحران، الگویی برای سایر ملت‌های در حال توسعه است که با فشارهای خارجی مواجه هستند. این توانمندی دفاعی، که با اتکا به خودباوری و ظرفیت‌های داخلی حاصل شده، مشروعیت سیاست خارجی ایران را در دفاع از منافع ملی و پاسداری از امنیت پایدار منطقه تضمین می‌کند. ایران با این اقدام، نه تنها از حق مسلم خود در دفاع از خاک و ملت دفاع می‌کند، بلکه پیامی روشن به جهان ارسال می‌دارد که صلح و ثبات پایدار تنها از مسیر احترام متقابل و رعایت حقوق بین‌الملل حاصل خواهد شد.