لوگوی جام جم سیما
  • 1 0
  • 2

حباب سریال غم‌بار «ستایش» ترکید

دوشنبه 27 مرداد 1393 ساعت 10:18
سعید سلطانی با نمایش ضعیف سریال «ستایش» در سری دوم خود نشان داد که تلویزیون بار دیگر باید نگرشی نو در فیلمنامه و انتخاب کارگردانان خود داشته باشد.

رقابت میان شبکه‌های مختلف تلویزیونی برای جذب مخاطب بیشتر همچنان در تلویزیون ایران ادامه دارد. در میان شبکه‌های مختلف سیما، شبکه‌های یک و سه سیما با تولید مجموعه‌های نظامی پرطرفدار، سهم بیشتری را در این رقابت داغ دارند.

شبکه سه سیما در ادامه روند تولید آثار خود با پخش سریال «ستایش» در سری اول توانست طرفداران زیادی دست‌و‌پا کند. «ستایش» در سری اول پخش به شدت پرطرفدار شد و شخصیت‌های آن تبدیل به شخصیت‌های مشهوری در فرهنگ عامه شدند. اما روند سری‌سازی فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی سرانجام به «ستایش» هم رسید و طبق پیش‌بینی‌های قبلی سری دوم این مجموعه خیلی زود تولید شد.

اما پخش این سریال در سری دوم تولید خود از همان ابتدا نتوانست رضایت مردم را دربرداشته باشد و بحث‌هایی جدی از جمله عدم وجود جذابیت و کشش در داستان، محتوای سهل و عادی «ستایش 2»، انتخاب بازیگران سریال و گریم نامناسب شخصیت‌های آن باعث شده بود تا سریال مورد انتقاد مخاطبان قرار گیرد.

سعید سلطانی در مقام کارگردانی این سریال توانسته بود با فیلمنامه سعید مطلبی در «ستایش 1» مخاطب خود را در ریتم و داستان راضی نگه دارد اما ظاهرا این بار در «ستایش 2» از عهده این کار برنیامده بود. جذب مخاطب نتیجه عکس داده بود و با استقبال خوبی مواجه نبود.

«ستایش 2» در هیچ قسمتی غافلگیری و جذابیتی جدید برای مخاطب نداشت و بینندگان سریال تا پخش قسمت آخر منتظر پایان‌بندی سریال بودند که دو شب پیش با پخش آخرین قسمت سریال مشخص شد که ماجرای پایان سریال هم تفاوتی با متن و ابتدایش ندارد تا سلطانی نشان دهد که پاشنه آشیل نداشتن فیلمنامه‌ی قوی تا انتهای سریال او باقیست و او مجبور است که با پرداختن به خاطرات و اتفاقات نامرتبط از سوی حشمت فردوس با ریتمی کند مخاطب را خسته و دلزده راهی کند.

در قسمت آخر این سریال کارگردان تنها با دو کاراکتر اصلی یعنی حشمت فردوس و نوه تازه یافته‌اش داستان را جلو برد و به پایان رساند و سوژه‌های اصلی دیگری از جمله ستایش، دخترش و سرنوشت دامادش و نیز عاقبت تصمیم صابر را به سرانجام نرسانید تا مخاطبان در انتظار ادامه داستان در سری جدید آن باشند. سری جدیدی‌ای که با توجه به کیفیت سری دوم ستایش، امید زیادی درباره استقبال مخاطب از آن نمی‌توان داشت.

به همه این‌ها اضافه کنید این را که تزریق تصنعی غم و اندوه در لابه‌لای داستان «ستایش 2»، دیگر حوصله همه را سر برده بود و همین بزرگترین تفاوت بخش اول و دوم سریال بود. اینکه این بار دست کارگردان در پشت افزودن این غم و اندوه به متن سریال کاملا مشخص بود و معلوم بود که این ترفندی برای جلب مخاطب است. در حالی که در بخش ابتدایی سریال این غم و اندوه در سریال گنجانده شده بود.

پیش از این، قضاوتی مطرح بود که «ستایش 1» شبهات زیادی در مقابله با حکم الهی و حق حضانت در افکار عمومی ایجاد کرد و شاید مهم‌ترین بهانه برای ساخت فصل دوم این مجموعه همین بود. بهانه‌ای که به نظر می‌رسد نتوانست در مسیر اغناسازی در ذهن مخاطب کارساز بیافتد و شبهه پیشین بی‌نتیجه رها شد. (تسنیم)

به اشتراک گذاری
کد خبر : 1610881124932241401
لینک کوتاه :

اخبار مرتبط

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی:

نظرات شما ( 2 نظر )

بسیار متن چشمگیری بود. واقعا موافقم. انگار قسمت آخر سر هم بندی شده بود. تکلیف هیچی معلوم نشد. من نمیفهمم مفهوم قسمت 2 و 3 و ... چیه. خوب چه عجله ای بود؟ کامل میساختن بعد پخش میکردن. واقعا بعضی از سریالهای ما به شعور مخاطب توهین میکنن.
خیلی بد بود خیلی خیلی زیاد بد بود