• طلاق، رجوع، ازدواج مجدد، و دوباره طلاق!

    جام جم سرا- از همسرم طلاق گرفتم اما بعد، دوباره با هم ازدواج کردیم، مدتی بعد توافقی جدا شدیم. بار اول مقصر اصلی من بودم، اما این بار هر دو مقصر بودیم. همسرم دوباره ازدواج کرد و پسر ۷ ساله‌مان را من نگه می‌دارم. دیدن فرزندم با این شرایط عذابم می‌دهد.

  • معمولاً آرامم اما نمی‌دانم چرا زود از کوره درمی‌روم!

    جام جم سرا- پسری ۲۳ ساله و تقریباً آرامم، ولی بعضی مواقع کنترل خودم را از دست می‌دهم و کارهایی انجام می‌دهم که دردسرساز است. بعد هم پشیمان می‌شوم؛ مثلا پشت فرمان خودرو نمی‌خواهم به کسی باج بدهم یا وقتی با آدم‌ها بلند حرف می‌زنم از کوره در می‌روم. همیشه استرس دارم. چه کار باید بکنم؟

  • هم در ازدواج اول هم در ازدواج دوم، شکست خوردم!

    جام جم سرا- مردی 33 ساله‌ام که ازدواج اولم با 2 فرزند به طلاق منجر شد. دوباره ازدواج کردم و همسر دومم پذیرفت با بچه‌هایم زندگی کنیم اما بعد تغییر عقیده داد و منزل را ترک کرد و توافقی جدا شدیم. سر کار می‌روم و مجبورم بچه‌ها را پیش دیگران بگذارم، حالا خانمی قبول کرده با 2 فرزندم زندگی کند، اما می‌ترسم باز هم به مشکل بخورم.

  • شک همسرم، و ایمیل‌های گذشته من!

    جام جم سرا- همسرم مرد شکاکی است و بر روابط من خیلی دقیق است. همیشه نگران است نکند کسی مرا گول بزند. راجع به همکارانم زیاد سوال می‌پرسد. از روابط مجازی خوشش نمی‌آید و همیشه نسبت به گذشته‌ام بدبین است. از من می‌خواهد تلفن‌همراهم را رمز نگذارم تا بتواند گاهی آن را چک کند.

  • ناگهان آوار... آواری سخت، مثل غم از دست دادن پدر

    جام جم سرا- خانمم بشدت به پدرش وابسته بود و از وقتی که ایشان فوت کرده، روحیه همسرم خیلی خراب شده است. وضعیت او هر روز بدتر می شود و غم و غصه رهایش نمی‌کند. نمی‌دانم برای تسلای او و آرام کردنش چه کار کنم.

  • آخر، من از دست این خانواده بدبین و زودباور چه کنم؟!

    جام جم سرا- وقتی خانواده خودم را با خانواده‌های دیگر مقایسه می‌کنم، از خجالت آب می‌شوم چون مثل خانواده من، هر روز با یکدیگر جر و بحث نمی‌کنند. خانواده‌ای زودباور دارم که هر کسی هر چه دلش می‌خواهد درباره من می‌گوید و همه اعضای خانواده‌ام باورش می‌کنند. دیگر خسته شده‌ام.

  • ما فقط دو هفته عاشق همدیگر بودیم!

    جام جم سرا- ۲ سال پیش من و دختر عمویم به عقد همدیگر درآمدیم و اکنون در خدمت سربازی به سر می‌برم. رابطه عاشقانه و احساسات ما فقط همان دو هفته اول بود. او هیچ حسی به من ندارد و کار خودش را انجام می‌دهد. بدون اجازه بیرون می‌رود، انگار نه انگار که شوهر دارد. به خانواده‌ام توجهی نمی‌کند و هنوز در بچگی به سر می‌برد. من ۲۱ ساله‌ام و او ۱۶ ساله. با این حال، دوستش دارم.

  • شوهرم روی خطوط قرمز زندگی پا می‌گذارد!

    جام جم سرا- خانمی ۲۵ساله‌ام که اگرچه ۵ سال از ازدواجم می‌گذرد اما فرزند ندارم. در این ۵ سال، همسرم به دفعات به من خیانت کرده؛ هر بار او را بخشیده‌ام و به زندگی‌ام ادامه داده‌ام ولی این حرکت او تکرار شده دیگر نمی توانم او را ببخشم. بر سر دو راهی مانده‌ام که جدا شوم یا نه.

  • تصاویر دلبندان شما

    مریم طاهری

  • مشاوره

    باسلام مشاوره حضوری با شما میشه داشت

    باسلام مشاوره حضوری با شما میشه داشت

    سلام.فعلا امكانش فراهم نیست.

    احسان

    سلام پسری 4.5 ساله دارم مدتی است اقدام به جویدن و كندن ناخش از طریق دهانش میكند حرف گوش نمی كند خیلی عصبی است پرخاشگری میكند جه كار باید بكنم لطفا مرا راهنمایی كنید.

    سلام.معمولا در كودكان، در سنین 5-4 سالگی آغاز می‌شود و در 10 تا 15 سالگی به اوج خود می رسد بیشترین میزان ناخن جویدن در پسران ۱۴ -۱۳ ساله است. ناخن جویدن در دختران حدود ۱۱ سالگی به بیشترین حد خود می رسد. برخی از علل ناخن جویدن 1- ممكن است از بزرگ ترها الگو برداری كرده باشد . 2- شاید این اقدام او ناشی از دلخوری باشد. 3- شاید با این عمل سعی می كند دلواپسی و اضطرابش را كنترل كند . 4- این كار می تواند راهی برای كسب آرامش باشد. 5- اگر كم رو و خجالتی باشد ، در برابر جمع چنین واكنشی نشان می دهد . 6- ممكن است قوانین انضباطی شدیدی در خانه اعمال می كنید . 7- گاهی هنگام دندان در آوردن و التهاب لثه ها، این عادت در كودكان ایجاد می شود. در مواردی بهترین كاری كه والدین در مقابل این عادت فرزندشان می توانند انجام دهند، آن است كه هیچ عكس العملی نشان ندهند. انتقاد، اوقات تلخی، ریشخند كردن، تذكرهای ممتد (تو مثل نی نی كوچولوها مدام دستت در دهانت است)، یا تهدید و سرزنش كردن (مریض می شوی دست هایت زشت می شوند)، هیچ تاثیری در كاهش این عادت ندارند. اگر آنها برای كاستن از عادات ناخوشایند فرزندشان از روش های تند و خشونت آمیز استفاده كنند، نه تنها موجب كاهش آن عادت نخواهند شد، بلكه فشار عصبی بیشتری هم به كودك وارد می آورند. 1- علت را رفع كنید: منتظر پاسخ كودكتان كه چرا ناخن هایش را می جود نباشید و او را سرزنش نكنید،بدنبال مساله ای كه باعث شده ، آرامش و امنیت كودكتان را به هم بزند،باشید، آن را بیابید، این تلاش شما برای پی بردن به مشكل كودك و توجه به حل آن می تواند بزرگترین گام برای از بین بردن اختلال ناخن جویدن باشد. 2- حواس كودك را هنگام جویدن ناخن پرت كنید: با او صحبت كنید (بازی های كلامی بهترین روش به حرف گرفتن كودك است)،از او كارهایی بخواهید كه مجبور شود از انگشتانش استفاده كند درست كردن كاردستی یا كشیدن نقاشی روش خوبی برای این كار است.اسباب بازی به دست های او بدهید تا دست هایش درگیر بازی با آن شود و فكر ناخن جویدن به سرش نزند. 3-ناخن كودك را كوتاه كنید: ناخن های او را هر از گاهی مرتب كنید ، چون ناهمواری ها و برجستگی ها ، عامل محركی برای جویدن ناخن ها هستند و در زمان التهاب لثه ها وسیله ای در اختیار كودك قرار دهید تا وی مجبور نشود برای رفع التهاب از انگشتانش استفاده كند. 4- تنبیه و دعوا نكنید: هیچگاه كودك را بخاطر ناخن جویدن دعوا نكنید بلكه توجه او را از جویدن ناخن دور كنید. كودك باید احساس خوبی نسبت به خود پیدا كند.شرمنده كردن سرزنش، تحقیر، تهدید و تنبیه كودك هیچ اثری درمانی ندارد بلكه عادت را تشدید می كند و باعث اختلالات دیگر نیز می شود. به جای این كار به او اعتماد به نفس بدهید. 5- كودك را نترسانید : این عمل بیشتر در كودكانی كه والدینشان ناآگاهانه و به بهانه های مختلف در آنها ایجاد ترس می كنند زیاد دیده می شود. مثلا وقتی به كودك گفته می شود: "اگر گریه یا اذیت كنی می گویم لولو تو را بخورد" ، اگر ناخت را بخوری درخت ناخن در شكمت رشد میكند . و یا ترساندن كودك از دكتر یا آمپول، شیوه های غلطی است كه والدین برای ساكت كردن كودك اعمال می كنند. 6- بر روی انگشتانش چسب زخم رنگی بزنید: شما میتوانید چسب های زخم رنگی به روی انگشتانش بزنید.به یاد داشته باشید تهدید تنبیه پاشیدن فلفل و داروهای تلخ، بدمزه،رنگ و غیره به روی انگشتانش نه تنها برای ترك ناخن جویدن كودك مؤثر نیست بلكه با ایجاد احساس گناهكاری و اضطراب در فرد سبب می شود بیشتر به این عمل بپردازد. 7- از او بخواهید ناخن سالم و جویده شده اش را مقایسه كند: برای كمك به این كودكان می توان از ناخن آسیب دیده تصویری تهیه كرد و وضعیت آن را با ناخن سالم مقایسه كرد. 8-از كودك توقع بیش از حد نداشته باشید: كودكتان هنوز بسیار ناآگاه است . انتظار نداشته باشید كه بتواند موارد بسیاری را درك كند مثلا پیش از آنكه از لحاظ بدنی آمادگی یابد از او انتظار كنترل دفع ادرار را نداشته باشید.در درس خواندن از او توقع بیش از حد نداشته باشید.توقع زیاد داشتن موجب اضطراب او می شود.باید نیازهای طبیعی كودك را بشناسید و كاری نكنید كه جلو این نیازها گرفته شود؛ نیازهایی مانند بازكردن، خراب كردن وسایل و پریدن. كودك نمی تواند برای مدتی طولانی بدون حركت و آرام بنشیند. برقراری نظم و انضباط شدید، برای كودك فشار روحی ایجاد می كند.سخت گیری های خود را كم كنید. 9- برای ترك ناخن جویدن جایزه ای در نظر بگیرید: هر روزی كه كودك ناخنش را نجود، ستاره ای به عنوان پاداش به او بدهید و چنانچه بتواند تعداد این ستاره ها را به 10 برساند، جایزه و پاداشی دریافت خواهد كرد كه موجب تقویت رفتار خوشایند او (یعنی نجویدن ناخن) می شود. 10- وقت بیشتری به كودك اختصاص دهید كه تنها نماند: بنشینید و خیلی آرام درباره ناخن های فرزندتان با او صحبت كنید. از آنجایی كه كودكان مایلند توجه، محبت و حمایت مادر و پدر خود را هیچ گاه از دست ندهند، تلاش می كنند با انجام خواسته های آنان رضایت شان را جلب كنند. او را به شركت در فعالیتهای مختلف تشویق كنید. انتظار می‌رود با صبر و حوصله توصیه ها را اجرا كنید.فراموش نكنید صبر باید داشته باشید و زمان بدهید تا این عادت ترك شود.اگر عجله داشته باشید و موارد گفته شده را رعایت نكینید به نتیجه مطلوب نخواهید رسید.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی

    م

    سلام ببخشید من باهمسرم مشكلات زیادی درزندگی داریم ولی هردفعه بهش میگم بیاصحبت كنیم یا دروقت مناسب صحبت كنیم سكوت می كند به نظرشماچكاركنم ؟به اینكه منودوست ندارد واقعا شك كردم واین رابیان كردم بازسكوت می كند حتی بهش گفتم ازسكوتت بیزارم كه تلاشی برای زندگی مان نمی كنی حتی راضی نیست برای خوشحال كردن من صحبت كند چكاركنم

    سلام.متاسفانه در عموم خانواده ها به بچه ها یاد داده نمی‌شود هنگام مشكلات، حرف بزنند. والدین دستور می‌دهند و تصمیم می‌گیرند و بچه ها اجرا می‌كنند. همین بچه ازدواج می‌كند خودش می‌شود والد و با بچه خودش هم همین شیوه را ادامه می‌دهد. همسر شما هم احتمالا یكی از این بچه هاست. حرف زدن یك مهارت است. این مهارت در خانم‌ها قوی است و به فیزیولوزی و جنسیت‌شان برمی‌گردد اما در آقایان برعكس است. آقایان خیلی اهل صحبت و برون ریزی و ابراز احساسات نیستند.پس نمی‌توان نتیجه گرفت شما یا زندگی‌تان را دوست ندارد. بلد نیستند و نمی‌توانند.باید یاد بگیرید آرام آرام به ایشان یاد بدهید صحبت كنند. بدون دعوا و ناراحتی با ایشان حرف بزنید.اگر شروع كردن به صحبت اصلا وسط حرف‌شان نپرید، گِله نكنید و دعوا نداشته باشید.این هم مهارتی است كه باید بیاموزید.برای این كار می توانید از روان شناس به شكل حضوری كمك بگیرید.موفق باشید. لیلاكامرانی،كارشناس ارشد روان‌شناس بالینی