• 1 1
  • 0

ضربه فنی در خانۀ ما ممنوع است

پنج شنبه 21 آذر 1392 ساعت 16:04
نسل ما سینه پهلو کرده از سرمای نبودنِ پهلوان‌هایی که آدم مثبتهای هر قصه‌ای بودند. از آن آدمهای تمام‌قد سفید و زلال، بدون یک خط و خش که اگر چشم بسته هم پشت سرشان می‌رفتی، می‌دانستی که حتما می‌رسی و آنجایی هم که رسیدی حتما «مقصد» است.

یک جای زندگی این آدم ها حتما می رسید به گود زورخانه ای یا تشک کشتی یا زمین خاکی... مَخلص کلام این که زندگی این آدم ها، دوخته شده بود به ورزش. انگار که قرابتی باشد میان آن جسم ورزیده و روح لطیف.

حالا دیگر این «پیشامد» روزگار است که دو ورزشکار که شریک زندگی هم هستند از مرام آن پهلوان های افسانه ای الگو بگیرند و زیر یک سقف، مدرسه ای برای اخلاق و مرام پهلوانی و قهرمانی مهیا کنند؛ زن و شوهر ورزشکاری که 3 فرزند ورزشکار تربیت کرده اند و البته چند نسل شاگرد هم الفبای ورزش را از آنان آموخته اند.

آقای اعظمی و خانم وطن پرست، «خانواده ایرانی» این هفته صفحه خانواده و مشاوره، چندی پیش لوح زوج برگزیده ورزشکار را در جشنواره زوج ایرانی دریافت کردند تا زندگی مشترک 26 ساله شان درس خوبی باشد برای همه زوج های جوانی که تازه بله گفته و بله شنیده اند...

به گزارش جام جم سرا به نقل از خراسان، یک عصر سرد پاییزی روایت آن ها را از زندگی مشترکشان شنیدیم:

همسرم می توانست گلیمش را از دل دشواری ها بیرون بکشد

مادر آقای اعظمی، یکی از مکتب دارهای بزرگ شیروان بوده که قرآن را به پیر و جوان آموزش می داده است. او دو دختر حاج آقا وطن پرست، یکی از پهلوان های نامی شیروان را برای دو پسرش نشان می کند. همین می شود که مولود و قربان پای سفره عقد می نشینند. البته خانم وطن پرست برای «بله» گفتنش، دلایل بیشتری دارد. او می گوید: همسرم آن زمان جوان ورزشکار و سالمی بود که برای زندگی اش هدف داشت. این هدف را هم ورزش برای او فراهم کرده بود، برای من هم مهم بود که به فردی تکیه کنم که تکلیفش را با زندگی می داند و می تواند به اصطلاح گلیمش را از دل دشواری های زندگی بیرون بکشد.

اما قربان می گوید: سلیقه همسرم زبانزد فامیل بود و درباره مهارت ها و توانایی های ورزشی او نیز شنیده بودم.

خلاصه این طور می شود که این زوج زندگی مشترک شان را کلید می زنند.

خانم وطن پرست این طور توضیح می دهد که آن سال های اول زندگی، به عنوان آموزشیار نهضت سوادآموزی خدمت می کرده است و وقتی شوهرش عزمش را جزم می کند تا برای ادامه رشته ورزشی اش به مشهد بیاید، با او همراه می شود و مسیر زندگی اش را به سمت آموختن مهارت های رزمی تغییر می دهد. او به اصرار شوهرش وارد ورزش می شود و تا بهترین نقطه آن رشد می‌کند.

هرچه بالاتر رفتی باید بیشتر افتاده باشی

خانم وطن پرست مدرک مربی گری و داوری درجه C بین المللی دارد و مسئولیت سبک کونگ فوتوآ و نایب رئیسی هنرهای رزمی و کونگ فوتوآ بانوان خراسان رضوی دو مسئولیت ورزشی او در 45سالگی است.

آقای اعظمی هم با داشتن چندین عنوان جهانی و کشوری، مسئولیت کونگ فوتوآ آستان قدس رضوی را برعهده دارد.

از این زوج ورزشکار اگر بپرسید که ثمرات ورزش برای زندگی‌تان چه بوده است و یا سبک زندگی یک خانواده ورزشکار با دیگران چه فرقی دارد، یک جواب سرراست می دهند: «بارها شده که شاگردانمان به ما بگویند، خب فایده این تمرینات و استمرارش برای شما چیست؟ ما به آن ها پاسخ می دهیم که ورزش به ما اعتماد به نفس داده است و از آن مهم تر ما را به آرامش و صلح درونی رسانده است. چون می دانیم که می توانیم، پس با احتیاط بیشتر و فروتنی افزون تری با هر اتفاقی برخورد می کنیم. برای ما استفاده از توانایی های ورزشی در اختلاف های احتمالی آخرین وسیله در جعبه ابزارمان است.»

آقای اعظمی به این صحبت ها یک نکته را هم اضافه می کند و آن شعاری است که بارها در کلاس هایش برای شاگردانش تکرار کرده است: « همچون ببری درنده باش اما از کنار آهو به آرامی گذر کن.»

او توضیح می دهد: این یعنی هرچه بالاتر رفتی باید بیشتر افتاده باشی و فروتن شوی. حُسن ورزش های رزمی هم همین است که تو را نسبت به هر واکنشی حساس تر می کند و اجازه نمی دهد که با یک اتفاق کوچک خونت به جوش بیاید.

5 ورزشکار زیر یک سقف

از خانم وطن پرست درباره تربیت ورزشی و پهلوانی فرزندانش می پرسم، او انگار پیش از این به پاسخ این سوال فکر کرده است، بدون مکث می گوید: بزرگ ترین مسئولیت، به اعتقاد من مسئولیت مادری است. در طول این چندسال بارها پیش آمده است که من به واسطه مسئولیتم، همراه تیم بانوان به اردو رفته و چند روزی از فضای خانه دور بوده باشم اما خدا را شکر تا امروز بدون کمک گرفتن از دیگران توانسته ام مسئولیت مادری ام را به خوبی انجام دهم.

او در ادامه سه دلیل برای این موفقیت بیان می کند و می گوید: اولین دلیل ورزش است که باعث شده تا هربار که به خانه می‌رسم، از نشاط و سرزندگی پر باشم و دوم مدیریت زمانی است که با آن تلاش می کنم به همه امور برسم و این را هم مدیون زمان شناسی هستم که سال ها فعالیت تخصصی در حوزه ورزش به من آموخت و البته سومین دلیل هم حمایت همسر و فرزندانم است.

خانم وطن پرست برایمان می گوید که پسر بزرگش – آرش - تربیت بدنی خوانده و مدرک مربی گری درجه 3 در رشته کونگ فوتوآ دارد و روزگاری قهرمان بخش نوجوانان کشور بوده است. پسر دوم خانواده سعید نام دارد که مهندسی برق خوانده و عناوین ورزشی در مراحل استانی را در کارنامه خود جای داده است. تک دختر خانواده، نرگس نیز خلاف والدین و برادرانش که در رشته های رزمی فعالیت می کنند، به شنا علاقه نشان داده است. آقای اعظمی می گوید که همراهی او با فرزندانش باعث شده تا آن ها نسبت به ورزش و به ویژه ورزش های رزمی تمایل زیادی نشان دهند.

در ادامه این گفت و گوی صمیمانه و سرشار از هیجان با این خانواده ورزشی، از روی کنجکاوی می پرسم که اختلافات خانوادگی شان را با گفت وگو حل می کنند یا ضربات فنی؟ وطن پرست با لبخند این طور پاسخ می دهد: همیشه ابزار زبان برنده تر است.قا نع کردن افراد با کلمات کاری به مراتب دشوارتر است و در تمرینات مان هم یاد می گیریم که خشم های فروخورده مان را بر سر دیگران خالی نکنیم.

نگاه متفاوت جامعه به ورزشکاران

خانم وطن پرست هم معتقد است: در صورتی که استعداد داشته باشید، ورزش، زود شما را سرشناس می کند، این اسم و رسم داری مسئولیت دارد، یعنی باید مراقب باشی که یا الگوی فردی نشوی و یا اگر شدی، پایت روی پوست خربزه نلغزد تا بعد مسئولیت تغییر مسیر زندگی آدم های اطراف شما، بر ذمه تان نماند.

او تاکید دارد: ورزش برای شما چارچوبی اخلاقی می گذارد که اگر با آن همسو شدید، دیگر به هرچیز تن نمی دهید، چون ورزش حرمت دارد و صفت «ورزشکار» پای هر اسمی بخورد، جامعه با نگاهی متفاوت او را ارزیابی می کند.

آقای اعظمی هم گفته های همسرش را تایید می کند و تاکید دارد که فرزندانش را برای کسب موفقیت های بیشتر در عرصه ورزش همراهی خواهد کرد و هرچه در توان دارد برای رونق مدرسه کوچکی که خانه اوست، به کار خواهد گرفت.

دعوت نامه ای برای شما

قرار است هر هفته یک خانواده موفق ایرانی را معرفی کنیم. نه از آن خانواده‌های اسم و رسم دار که سوپراستار بودن یکی از اعضای خانواده، بهانه گرفتن عنوان «موفق» برایشان شده است. نه! قرار است سراغ خانواده هایی برویم که طعم واقعی خوشبختی را چشیده اند. خانواده هایی خیلی معمولی که خوشبختی را تنها زیر سقف خانه شان جست وجو کرده اند. اگر احساس می کنید خانواده شما نیز می تواند در قاب «خانواده ایرانی» جای بگیردیا درمیان دوستان واقوام، خانواده یا افرادی رامی‌شناسید که ویژگی‌های یک خانواده موفق را دارند، با ما تماس بگیرید.

 

به اشتراک گذاری
کد خبر : 1303917382469727111
لینک کوتاه :

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی:

پربازدیدها

آخرین مطالب همه سایت

ضمیمه این هفته