عاشقانه‌هایی برای وطن

ادبیات فارسی از دیرباز آئینه‌ تمام‌نمای احساسات، تجربه‌ها و هویت ایرانیان بوده؛ ادبیاتی که نه‌تنها بیانگر زیبایی هنر کلام، بلکه بازتاب عواطف نسبت به وطن و جامعه است و به همین دلیل در فرهنگ و تاریخ ایران جایگاهی بی‌بدیل دارد. ادبیات فارسی حکایتگر حال و احوال مردمان این سرزمین در طول قرون است و در گستره تاریخ، ایرانیان با شعر و نثر خود بارها تصویر عمیقی از عشق به وطن، تعلق فرهنگی و مقاومتی پایدار نسبت به تهدیدات و تغییرات اجتماعی ارائه کرده‌اند.

روایت یک شاعر

شروان، قفقاز، زمستان سرد سال ۵۲۰ هجری قمری، هوا به سردی آهن بود. برف بی‌امان می‌بارید، گویی آسمان می‌خواست تمام رنج‌های زمین را در پناهی سفید بپوشاند. در خانه ای محقر، در دل شهر شماخی (پایتخت شروانشاهان)، نوزادی پا به جهان گذاشت که نامش را بدیل گذاشتند. کسی نمی‌دانست این کودک روزی به خاقانی ملقب خواهد شد و قرن‌ها پس از مرگش، همچنان از او به عنوان یکی از پیچیده‌ترین و درخشان‌ترین شاعران پارسی‌گو یاد خواهد‌شد.

روایت در سه روایت

روایت، ستون فقرات هر داستان است؛ عنصری که رویدادها، شخصیت‌ها و فضا را به شکلی معنادار به هم پیوند می‌دهد و تجربه‌ای منسجم برای خواننده می‌سازد. شیوه‌ روایت نه‌تنها بر درک ما از داستان اثر می‌گذارد، بلکه بر میزان تأثیرگذاری و ماندگاری آن نیز نقش اساسی دارد. در ادامه به مهم‌ترین ویژگی‌های روایت در داستان اشاره می‌شود.

کتابخانه پناهگاه خرد آینده سوختنی نیست! 

کتاب نفس تمدن است؛ آخرین سنگر انسانیت در برابر ظلمت. کتابخانه حریم مقدس خرد جمعی است؛ مکانی که در آن زمان متوقف می‌شود تا آدمی با ابدیت همکلام شود اما وقتی زبانه‌های آتش حریم این قدس را می‌سوزاند، تنها قفسه‌های چوبی و اوراق کهنه نمی‌سوزند. اینجا «تاریخ» است که به شعله می‌نشیند. اینجا «آینده» است که خاکستر می‌شود.  حادثه تلخ نیشابور و شهریار، حمله‌ای به چند بنای عمومی نیست. این ترور «امید» یک ملت است.

نگاهی به کتاب «زرد چشمک‌زن» که به‌تازگی در انتشارات سوره مهر منتشر شده است 

مرز بین ترس و امنیت

«زرد چشمک‌زن» تنها مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه نیست، بلکه پرتره‌ای دردناک از واقعیت‌هایی است که هر روز از کنارشان می‌گذریم.

در روزهایی که فیلم سینمایی «احمد» روی پرده سینماهاست، نگاهی انداخته‌ایم به جدیدترین کتاب درباره این شهید عزیز

قلم‌ها از حاج احمد کاظمی می‌گویند

در میان قهرمانان دفاع مقدس، نام احمد کاظمی همواره با تصویری چندلایه و عمیق همراه است؛ نه صرفا یک فرمانده نظامی موفق، بلکه انسانی که در کوران جنگ و مسئولیت‌های سنگین، به کمال رسید. کتابی که به‌تازگی با عنوان «حوالی احمد» توسط فائضه غفارحدادی نوشته و توسط انتشارات شهید کاظمی به بازار نشر عرضه شده است، روایت‌هایی مستند از زندگی و زمانه شهید حاج احمد کاظمی است. ۱۸ روایت از آنهایی که به‌خوبی این فرمانده شجاع را می‌شناختند.

تقابل مرگ و زندگی با روایتی مشاهده‌گر

مستند «کوروش» چندی پیش در نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های مستند ایران (سینماحقیقت) به نمایش درآمد. این فیلم به کارگردانی سپیده سپهی در بخش مسابقه نیمه‌بلند ملی روی پرده رفت؛ روایتی از قصه زندگی کوروش، نوجوانی ۱۴ ــ ۱۳ساله که با مشکل نارسایی قلبی مواجه است و در کنار تعداد دیگری از هم‌سن‌وسال‌هایش در بیمارستان بستری است و در نوبت پیوند قلب.

چالش‌های زندگی یک جانباز قطع نخاع

دفاع‌مقدس اگرچه به پایان رسیده اما روایت آن همچنان یکی از مسیرهای مهم هویت‌سازی در جامعه ایرانی است؛ روایتی که فراتر از عملیات‌ها و تاریخ‌ها، به انسان‌هایی می‌رسد که جنگ مسیر زندگی‌شان را تغییر داد اما آنها را از مسئولیت اجتماعی بازنداشت. کتاب «من هنوز ایستاده‌ام»،روایتی عمیق از زندگی جانباز دفاع‌مقدس مصطفی باغبانی، به قلم سیدعلی رحیمی است که کانون بازنشستگان انتظامی آن را منتشر کرده است.

ادبیات ایرانی در برابر موج ترجمه

هجدهمین جایزه ادبی جلال درحالی روز گذشته (هفدهم دی ماه) به کارخود پایان داد که مانند سال‌های گذشته، آثار شرکت‌کنندگان در بخش‌های داستان بلند، داستان کوتاه، نقد، مستندنگاری و نقد ادبی مورد داوری و ارزشیابی قرارگرفت. به گفته مجید قیصری که دبیری این دوره را به‌عهده داشت، جایزه جلال امسال به لحاظ ساختاری ومحتوایی با سال گذشته تفاوت‌های اساسی داشته است. آنچه درپی می‌آید حاصل گفت‌وگوی ما با او درباره تبیین این ویژگی‌ها از جهات مختلف است.

یادی از امیر هوشنگ قطعه ای؛

قطعه ای دلنشین از تاریخ دوبلاژ ایران

امروز هیجدهم دی ماه سالروز درگذشت یکی از صداپیشگان دوست¬داشتنی دوبلاژ است که چه در دوبله فیلم‌های کلاسیک و چه سینمای پس از آن، هم در فیلم‌ها و سریال‌های خارجی و هم ایرانی، در ژانر‌های مختلف، در کمدی و جدی، رئال و انیمیشن و تخیلی و فانتزی، نقش‌های منفی و خاکستری و مثبت دست توانایی داشت، صداپیشه‌ای که هم با صدای اصلی خود گویندگی می‌کرد و هم در صداسازی و تیپ سازی و تیپ گویی مهارت داشت، گوینده ای که با وجود اینکه از بزرگان دوبله ایران بود، آن اندازه که شایسته او بود، از او یاد نشده است، زنده یاد امیر هوشنگ قطعه‌ای.