شاهنامه فردوسی اثری حماسی است و در عین حال با آنکه زبان آن نسبت به آثار سبک عراقی و هندی سادهتر است و کمتر بر ظرافتهای خیالانگیز و استعارههای پیچیده تکیه دارد، متنی نیست که باب تأویل و دریافتهای گوناگون را بر خواننده ببندد.
طبیعت تقویم و روزگار بر چرخش بیوقفه و عبور بیاعتنا از پس حوادث استوار است اما در پهنه زیست انسانی، گاه ابعاد یک واقعه چنان بر جان زمان سایه میافکند که تکراریترین مناسک تقویمی را به تجربهای نوظهور و بیبدیل بدل میکند. محرم ۱۴۰۵ برای ملت ایران، تجلیگر چنین حس غریبی است؛ اگرچه امروز صندلی او در مجالس عزاداری تهی است اما میراث معنوی و فکری او، نه تنها برای ایرانیان، بلکه برای تمامی آزادیخواهان جهان به ودیعه مانده است.
زبان فارسی بهعنوان کهن میراث ایرانزمین، از گذشته تا امروز همواره مورد توجه اهل فرهنگ قرار داشته است.
مجموعه چهارجلدی «آسماندارها» با روایت زندگی چهار فرمانده شهید هوافضای سپاه، بخشی از تاریخ معاصر و مسیر شکلگیری قدرت دفاعی ایران را ثبت و ماندگار کرده است.
سهشنبه، نوزدهم خردادماه ۱۴۰۵، فرهنگستان زبان وادب فارسی میزبان سفیر پاکستان در ایران، عمران احمد صدیقی بود.
امروز سالروز درگذشت استاد حمید سبزواری، شاعر نامدار روزگار ماست که در میان اهل ادب به قصاید استوار سبک خراسانی و در میان عامه مردم به سرودهای انقلابیاش شناخته میشود.
آنچه در ادامه میخوانید، تنها وزشِ نسیمی از«هاموننامه» است. این متن، گزیدهای است از یک منظومهٔ حماسی-اقلیمی که در پنج پرده، سرنوشتِ ازلی و ابدیِ سیستان را—از خاکسترِ شهر سوخته تا زهدانِ آینده در هامون—روایت میکند. برای شنیدن صدای تمامِ نیزارها و درکِ شکوهِ اسطوره، باید به متنِ کاملِ شعر پیوست.
در میان نسخهها و تصحیحهای گوناگون شاهنامه، معتبرترین و علمیترین متنی که امروز در دسترس پژوهشگران و علاقهمندان قرار دارد، تصحیح زندهیاد استاد جلال خالقی مطلق است.