• 0 0
  • 0

پدر اولی ها بخوانند

جمعه 10 خرداد 1392 ساعت 10:58
مسئولیت پدری، مسئولیت بسیار سنگینی است که با آگاهی، خلاقیت، فداکاری و اخلاق همراه است. ترس و نگرانی از پذیرش مسئولیت های نقش پدری ، نه تنها بد نیست بلکه بسان زنگ هشدار دهنده ای می ماند که پدر مسئول را به این اندیشه وا می دارد .

پس از نه ماه انتظار و لحظه شماری برای دیدار فرزند،اکنون  شما پدر شده اید. می دانم که حس عجیبی دارید.

احساس  خوشحالی می کنید ،با در آغوش گرفتن نوزاد و بروز احساس لطیف پدرانه ، شور و شعفی وصف ناپذیر در درونتان تان پدید می آید که این احساس خوشایند و مسروری تان را دو صد چندان می کند به گونه ای که از قدرت وصف آن عاجزید. اما در همان حالید که به یکباره حس دیگری بر این خوشحالیتان مستولی می گردد و شما را مضطرب و دل نگران می کند، نمی دانید این حس چیست و از کجا آمده و چرا این قدر خوب توانسته بر این حال خوش شما چیره شود و این گونه افکارتان را به هم ریزد و  دلمشغولتان نماید. 

نگران نباشید . شما اولین و آخرین پدر نیستید که چنین احساس دو گانه ای را تجربه می کنید و از حضور همزمان چُنین احساسات متضادی متعجب و شگفت زده می شوید. این حالت کاملا طبیعی است و بخشی مهم و اجتناب ناپذیر، از فرایند پدر شدن است. تحقیقات متعددی نیز گواه بر صحت این وضعیت روانی پدران در آن شرایط است

 نتایج بررسی ها نشان می دهد: پدرانی که به تازگی طعم پدر بودن را چشیده اند، در درون خود احساس تضاد و دوسوگرایی می کنند . روان شناسان معتقدند، این پدیده ناملموس علتی نمی تواند داشته باشد جز حس پدر شدن و مسئول بودن.

پدران پس از شنیدن عبارت معروف"مبارک باشه، بالاخره شما هم پدر شدی"، با نیم نگاهی و حتی گاها با دیدی عمیق تر،سیر زندگی خود را مرور نموده و لاجرم پُرسه ای را  که ،بایستی همانند پدرانشان  طی کنند، تصور می نمایند.  اینجاست که لرزه ای بر جانشان می افتد و  اندیشه ی"آیا من می توانم پدر خوبی باشم" ،"می توانم تربیت پسندیده ای داشته باشم"،"می توانم از پس توقعات او برآیم" و هزاران "می توانم" دیگر،  دلهره طبیعی شان را مضاعف می گرداند.

ترس و نگرانی از  پذیرش مسئولیت های  نقش جدید، نه تنها بد نیست بلکه بسان زنگ هشدار دهنده ای می ماند که پدر مسئول را به این اندیشه وا می دارد، "از این پس دیگر اصلا خودم نیستم، با ازدواج " ما " شدم و با فرزند دار شدن رشته های این " ما بودن   "  مستحکم تر و ناگسستنی تر؛ از این پس باید شش دانگ حواسم را جمع کنم" ،

اما سردرگمی و آشفتگی افراطی از پذیرش این نقش و مسئولیت  جدید، می تواند پدر جوان را مستاصل و درمانده سازد و او را از اهداف تعیین شده اش دور نماید؛ لذا بهتر است پدران ما با کسب دانش و اطلاعات  و آشنایی با نقش های جدید خود،بر این دلمشغولی طبیعی  ذهنی فائق آیند و بتوانند با توجه به نقش های محول شده بر آنان ،تدابیری اندیشیده  و با مصائب این راه ناهموار و پر از فراز و نشیب با کمترین تنش مواجه و به بهترین طریق مقابله  نمایند .

مسئولیت پدری، مسئولیت بسیار سنگینی است که با آگاهی، خلاقیت، فداکاری و اخلاق همراه است.بدین سان است که با توجه به اهمیت این مهم، بر آن شدیم در ادامه این یادداشت ،پدران جوان را با نقش ها و مسئولیت های ناگزیر پدرانه آشنا نمائیم، امید است مفید واقع گردد.

نقش الگویی پدر

فرزندان در مسیر رشد، تحت تاثیر بسیاری از افراد قرار می گیرند،  که در این میان نقش پدر بسیار پررنگ تر و با اهمیت تر است. روان شناسان نیز بر نقش پدر در تربیت کودکان، بویژه  پسران، بسیار  تاکید می کنند، آنان معتقدند که همانندسازی کودک از پدر خویش بیش از مادرش است.

 تحقیقات نشان می دهد: پسران از پدران خود مرد بودن، شوهر بودن و پدر بودن را می آموزند و دختران در همسر گزینی ،خصوصیات پدر خود را الگو قرار می دهند.

به اشتباه تصور نکنید تربیت و الگو بودن شما ، تنها مختص به زمان گفتگو ، تعلیم و یا فرمان دادن به فرزندتان است  بلکه شما درهر لحظه زندگی‌تان به او آموزش می دهید حتی با عدم حضورتان در منزل.

هر گونه قصور و تخطی از این نقش منجر به عدم  همانندسازی صحیح از سوی فرزندان ،بالخص پسران،با پدر شده و کودک را به لحاظ شخصیتی دچار مشکلات بسیاری می کند.

نقش اجتماعی پدر

تصور کودک از پدر، فردی مقتدر و شجاع است، این اندیشه تا بدان جا برای کودک حائز اهمیت است که کودک با شخصیت ، رفتار و ارتباطات اجتماعی  ، تحصیلات ، شغل، موقعیت پدر، پایگاه اقتصادی،  نگرش و دیدگاه پدر عشق بازی می کند و بدان حساسیت دارد و در آینده  نیزاز آنها تاثیر می پذیرد. مثلا اگر پدری مشکلات اخلاقی  داشته باشد ، این مسئله  بر شخصیت کودک تاثیر می گذارد و کودک با سرافکندگی به زندگی ادامه می دهد،که تاثیر این موضوع در رفتار کودکان در جوانی و نوجوانی بیشترین نمود را می یابد.

یک پدر مسئول موظف است رفتار کودک خود را تحت کتنرل درآورده و به جنبه های عاطفی و اخلاقی او توجه نماید و در جهت رشد و پرورش زمینه های فطری فرزند و سوق دادن او به سوی خیر و صداقت نهایت تلاش را بنماید

نقش اخلاقی پدر

از آنجایی که پدر واسطه بین دنیای بیرون و درون خانواده است،نقش اصلی و مبرهنی در شکل گیری ارزش های اخلاقی و وجدانیات کودک دارد. اگر پدری خود را  ملزم به رعایت اصول اخلاقی بداند، لاجرم کودک  همانندسازی بسیارخوبی از پدر خواهد داشت ؛ اما متاسفانه برخی از پدرها رفتارهای مناسبی از خود نشان نمی دهد، و پیامد آن هم پرورش کودکانی می شود که  به اصول اخلاقی، کمترین توجه را مبذول می دارند.

تحقیقات  انجام شده در زندگی بزهکاران، حاکی از آن است که در حساس ترین دورانِ(بین 3تا6 سالگی) پی ریزی و شکل یابی اخلاقیات، نقش پدر در زندگی این افراد بسیار کم رنگ بوده و یا  حتی موجود نبوده است. لذا یک پدر مسئول موظف است رفتار کودک خود را تحت کتنرل درآورده و به جنبه های عاطفی و اخلاقی او توجه نماید و در جهت رشد و پرورش زمینه های فطری فرزند و سوق  دادن او به سوی خیر و صداقت نهایت تلاش را بنماید. از سوی دیگر، برای تعلم اخلاقیات به فرزندان، پدران موظفند کودک خود را با نحوه استدلال و قضاوت درست آشنا نمایند و در اندیشه و ذهن او ضرورت توجه به مسئله حکم و رای منصفانه را بیدار نمایند. 

نقش مدیریتی و اقتدار پدرانه

فرزندان، پدر را نماد اقتدار و تکیه گاه خانواده می دانند. پدران  نیز می توانند بدون انگیزه قدرت طلبی و  با توجه به قدرت و اقتدار خود و عهده داری رهبری و مدیریت خانواده، تاثیر مستقیم و بسزایی بر رفتار کودکان داشته باشند و آنان را در جهتی مناسب سوق داده و هدایت نمایند و بدین طریق اسباب آرامش و آسایش امروز و آینده آنان را  فراهم آورند.

نقش پدر در پذیرش دینی و اعتقادی

پدران غایت نگر و دور اندیش سعی می نمایند  با اندیشه و بالخص عمل و رفتار خود، بذر حب الهی و احترام به قوانین الهی را در دل کودک خود بکارند، به گونه ای که کودکانشان جانا پذیرای اوامر الهی بوده و درصدد  اجرای آن قوانین.

نقش پدر باید به گونه ای در ذهن کودک حک شود که او کار را تنها برای کسب درآمد نداند بلکه زمینه ای برای خدمت اجتماعی و گسترش مدنیت بداند

نقش پدر در تربیت اقتصادی

نقش پدر در تهیه و تامین معیشت خانواده مبرهن است و کودک نیز به طوری ناخودآگاه با این نقش بارز پدر آشنا شده و اهمیت آن را در زندگی اش می فهمد. این نقش پدر باید به گونه ای در ذهن کودک حک شود که او کار را تنها برای کسب درآمد نداند بلکه زمینه ای برای خدمت اجتماعی و گسترش مدنیت بداند.

نقش پدر در دوستی با فرزند

تفاوت نسلی به وجود آمده، بر ارزش این نقش پدر افزوده و آن را پررنگتر نموده است. بهتر است پدران برای ایفای نقش پدرانه شان و تربیت بهتر فرزندانشان شناخت مناسبی از روانشناسی مربوط به هر دوره زندگی فرزندشان داشته باشند و خود را به الگوی آن دوره و وضعیت رفتاری آنان نزدیک کنند.

تبیان

به اشتراک گذاری
کد خبر : 1055809598552070439
لینک کوتاه :

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی:

اخبار مرتبط

پربازدیدها

آخرین مطالب همه سایت

ضمیمه این هفته