• 0

در غربت مرد واليبال

سه شنبه 16 مرداد 1386 ساعت 01:12
روزی که سرمربی و پاسور تیم والیبال جوانان به دفتر روزنامه آمده بودند، یک میهمان ناخوانده هم داشتیم ؛ فرزاد فرهادیان ، بازیکن سابق تیم ملی والیبال که تازه از هلند آمده بود
تا پس از سالها با دوستان و آشنایان دیدار کند و چون شنیده بود والیبال بازان میهمان «جام جم» هستند، داوطلبانه به جمع ما پیوست.
می گفت: در غربت تمام زندگی ما را همین خاطرات پر می کند. تا هستیم قدرش را نمی دانیم ، اما دور که می افتیم به آلبوم عکسها و روزنامه روی می آوریم تا دوری از وطن را لختی فراموش کنیم.
فرهادیان گفت: از یکی از مربیان سرشناس هلند شنیده بودم که جوانان ما سوم شدند. آنقدر ذوق کردم که باور کردنی نبود. همسرم که هلندی و والیبالیست است هم با دیدن روحیه من ، از خوشحالی سر از پا نمی شناخت. به او گفتم در شهرم ، در مملکتم برای خودم آدمی بودم. همه من را با انگشت نشان می دادند و او باور می کرد چون در هلند هم ورزشکاران محبوبیت زیادی دارند. برای آنها یوهان کرایف (فوتبالیست) با رون زوور (والیبالیست) به یک اندازه ارزش و محبوبیت دارد، اما در ایران فوتبال تافته جدا بافته است ، در صورتی که ما هم در جنگ و بمباران در سختی و دشواری برای تیم زحمت کشیدیم.
10 سال پیش به هلند رفتم. یکی از دلایل عمده رفتنم ، حق کشی علنی در انتخاب تیم ملی بود که من را دلسرد کرده بود. یک سال (99) در تیم سوپر لیگی خرونینگن بازی کردم که به همراه دینامو از مدعیان قهرمانی باشگاه های هلند بود، اما مشکلات زندگی مدتی من را از تمرین ها دور کرد تا این که به تیم دسته اولی لی کاگاس پیوستم و بعد مربیگری تیم اکتیو را به عهده گرفتم.
آن زمان والیبال ایران برای هلندی ها ناشناخته بود، اما فهمیدند من بازیکن ملی بودم ، تحویلم گرفتند. باور کنید خیلی زود در این تیم جا افتادم. در کلاسهای مربیگری هلند شرکت کردم. دوره های آنان بسیار پیشرفته است. فدراسیون هلند آبه نینگا را که قبلا در عربستان و قطر مربیگری کرده بود، مامور کرد تا کارهایم را چک کند. او حالا دوست خانوادگی من است و امیدوارم با گرفتن کارت C و B در آینده نزدیک مربیگری در سوپر لیگ هلند را آغاز کنم.
من در حال حاضر عضو کمیته مربیان والیبال سرزمین گلها هستم و در تمامی کنفرانس ها و دوره های توجیهی از من دعوت می کنند.
آبه و مسوولان کمیته مربیان هلند می گویند، شما آسیایی ها اول شروع می کنید، بعد خراب می کنید تا دوباره از نو بسازید؛ در حالی که ما دور هم جمع می شویم ، آنقدر حرف می زنیم و میتینگ می دهیم تا به یک جمع بندی برسیم و بعد به طور عملی دست به کار شویم.
تلاش زیادی کردم تا بین والیبال ایران و هلند ارتباطات خوبی برقرار شود، آنها آمادگی دارند؛ اما از این طرف کسی رغبتی نشان نداد. دوست داشتم با رئیس جدید فدراسیون والیبال ایران در این باره صحبت کنم ، چون شنیده ام آدم واقع بینی است ، اما بعید می دانم این فرصت نصیب من شود.


جمشید حمیدی
به اشتراک گذاری
کد خبر : 669752789837390901
برچسب‌ها :
لینک کوتاه :

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی: