بازیگر باید اعتماد کند

تعداد بازیگرانی که گریم اساسی را نمی‌پذیرند، خیلی کم است. اعتماد هنرپیشه به گریم خیلی مهم است. اگر هنرپیشه گریمور را قبول داشته باشد، کمتر با مخالفت در تغییر چهره روبه‌رو می‌شویم، اما وقتی هنرپیشه اعتقادی به گریم نداشته باشد، نمی‌گذارد گریمور کارش را انجام دهد.

اگر بازیگران متوجه شوند چهره‌پرداز آگاه و باتجربه است، به کار او ایمان می‌آورند و نظر خاصی مگر در جهت نقش نمی‌دهند، اما اگر به این نتیجه برسند کسی که آگاهی کافی ندارد، قرار است چهره‌پردازی کند، مدام به او درباره‌ گریم‌شان نظر می‌دهند و چهره‌پرداز هم آنها را می‌پذیرد.

وقتی گریمی را برای شخصیتی طراحی می‌کنم، نظر بازیگر آن نقش را می‌پرسم. چون او درباره نقش فکر کرده ‌است. اگر تشخیص دهم دیدگاه او به چهره‌پردازی کمک می‌کند، آن را اعمال می‌کنم در غیر این ‌صورت نمی‌پذیرم.

در هر طرحی باید عوامل مختلف سازنده اثر، از جمله طراح لباس و طراح و چهره‌پرداز با یکدیگر نشست‌هایی برگزار کنند. البته در سریال‌های تاریخی و مهم، کارگردان تلاش می‌کند چنین ارتباطی بین سازندگان برقرار شود. در این شرایط چهره‌های ساخته‌ شده با لباس‌های طراحی‌شده سنجیده می‌شود تا میزان تناسب آنها مشخص شود.