فرهنگ - سینما و تئاتر

گاهی خنده، گاهی گریه!

سینمای ایران، با وجود دستاوردهای چشمگیر درعرصه جشنواره‌های بین‌المللی و تولید سالانه ده‌ها فیلم، یکی از محدودترین سینماهای جهان از نظر تنوع ژانری است.اگر نگاهی به اکران‌های سال‌های اخیر بیندازیم،عمدتا با دو سه ژانر اصلی روبه‌رو هستیم: کمدی‌های موقعیت‌محور، درام‌های اجتماعی ــ خانوادگی و گاه ملودرام‌های عاشقانه یا اخلاقی اما ژانرهای پرطرفدارجهانی مانند اکشن،وحشت، علمی ــ تخیلی،جنایی ــ معمایی کلاسیک،فانتزی حماسی،موزیکال یا حتی‌وسترن مدرن تقریباغایب هستندیادرحد یکی دوتجربه ناموفق وپراکنده باقی مانده‌اند.

مستندی که دروغ می‌گوید

با وجود تبلیغات انبوه طرفداران دونالد ترامپ برای مستند گران‌قیمت و تبلیغاتی «ملانیا»، عدم توجه عمومی تماشاگران سینما به آن باعث یک آبروریزی تازه برای کاخ‌سفید‌نشینان شده است. فیلم که به ادعای طرفداران ترامپ قرار بود به یکی از موفق‌ترین و پرفروش‌ترین محصولات مستند سینما تبدیل شود، در عالم واقعیت یک شکست سخت تجاری خورده است.

ناامنی در حاشیه، محوریتی ناامن

فیلم در حاشیه به‌کارگردانی محمد علیزاده و نویسندگی محمد علیزاده و بنیامین هفت‌لنگ به تهیه‌کنندگی یوسف منصوری، فیلمی معمایی-پلیسی است که سعی دارد زندگی حاشیه‌نشینان را به‌تصویر کشیده، حقایق تلخ و پنهان در لایه‌های زیرین این مناطق و ساکنانش را عیان سازد، که موضوعی کمتر پرداخته‌شده در سینمای ایران است.

رمضان، فرصت سینما برای فرار از رکود

سال ۱۴۰۴ برای هنری مانند سینما که با عامه مردم در ارتباط است و به عنوان پرمخاطب‌ترین هنرها در میان مردم شناخته می‌شود تا به اینجا سال سختی بوده است. خردادماه بود که سایه جنگ ۱۲ روزه بر سر سینما سنگینی کرد، سایه‌ای که البته همان زمان‌ هم پیش‌بینی می‌شد خیلی زود تمام شود و سینما به روز‌های عادی خود بازگردد.پس از آن سینما مسیر خود را پیش گرفت تا به دی ماه رسید، ماهی که طبق سنت نانوشته سینما به خاطر نزدیک شدن به ایام جشنواره فجر صاحبان اثر تصمیم می‌گیرند اکران آثار خود را به تعویق بیاندازند.

نقد فیلم رقص باد

فیلم رقص باد ساخته سیدجواد حسینی، تلاشی ناموفق برای تقلید از سینمای شاعرانه آنجلوپولوس است؛ تقلیدی که به بازتولید سطحی مولفه‌های سبکی محدود می‌شود و هرگز به عمق زیبایی‌شناختی یا مفهومی آثار مرجع نزدیک نمی‌شود. پلان‌های طولانی، قاب‌بندی‌های افقی گسترده و حضور مداوم باد و طبیعت، همگی نشانه‌هایی آشنا از جهان آنجلوپولوس‌اند، اما در این‌جا بیش از آن‌که حامل معنا باشند، به ژست‌هایی تکراری تقلیل یافته‌اند. جایی که آنجلوپولوس در «ابدیت و یک‌روز» یا «چشم‌انداز در مه» زمان را معلق می‌کند تا فقدان، انتظار و زخم تاریخ به تجربه‌ای حسی بدل شود، «رقص باد» صرفا همان الگو‌ها را به‌شکل مکانیکی تکرار می‌کند، بی‌آن‌که توجیه درونی یا ضرورت دراماتیکی داشته باشد. 

خداحافظی با مرد نقش‌های سخت

عنایت بخشی از نسل طلایی بازیگران متعهد و پیشکسوت سینما و تلویزیون بود که سال‌ها با اخلاق حرفه‌ای و منش والای خود، میان مردم محبوبیت داشت. متأسفانه پس از یک دوره بیماری، این گوهر گرانبهای عرصه‌ بازیگری را از دست دادیم و جامعه‌ هنری به سوگ او نشست.

زندگی میرزارضا کرمانی در تئاتر

«میرزا رضا» تازه‌ترین نمایش حامد شیخی، کارگردان تئاتر است که این‌روزها در تماشاخانه استاد انتظامی درحال اجراست. این نمایش با نگاهی متفاوت و درعین‌حال امروزی، به سیر زندگی میرزا‌رضا کرمانی اختصاص دارد و حامد شیخی، آرش سروری، علی اسدیان، رویا پیله‌ور، حمیدرضا جهانگیری و... برخی از بازیگران این اثر به‌شمار می‌روند. با حامد شیخی درباره شکل‌گیری ایده این نمایش به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ:

نقش‌آفرینی‌های عنایت بخشی در آثار فاخر نمایشی به نیکی خواهد ماند

مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با انتشار پیامی به مناسبت درگذشت عنایت بخشی نوشت: کارنامه درخشان او مملو از نقش‌آفرینی‌های به‌یادماندنی در آثار فاخر نمایشی است که همواره در حافظه تاریخی این مرز و بوم به نیکی مانا خواهد ماند.

اردوبهشت، بازتاب شناسی یک تراژدی در آینه نظریه‌های سینمای رئالیستی

فیلم اردوبهشت اثر محمد داوودی را می‌توان از منظر چندین چار‌چوب نظری در سینما و علوم اجتماعی تحلیل کرد. براساس نظریه بازتاب در سینما، که هنر را بازتابی از شرایط مادی جامعه می‌داند، این فیلم بیش از یک بازسازی تاریخی صرف، آن را باید سندیت سازی دراماتیک از یک شکاف ساختاری دانست.

فيلم «جانشين»، وفادار به سینمای کلاسیک 

فیلم «جانشین» به کارگردانی مهدی شامحمدی، دومین تجربه‌ بلند سینمایی او در ژانر دفاع مقدس است که در چهل‌‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد.