جنگ روایتها و مسأله روایت اول
جنگ روایتها یا جنگ روایتی (narrative warfare) گونه مهمی از جنگ شناختی (Cognitive warfare) است و جنگ شناختی، به نوبه خود قسمی از جنگ نرم (Soft war) است.
جنگ روایتها یا جنگ روایتی (narrative warfare) گونه مهمی از جنگ شناختی (Cognitive warfare) است و جنگ شناختی، به نوبه خود قسمی از جنگ نرم (Soft war) است.
«دیدارِ آفتاب با ماه». این تقابلِ نور و تلالو، نشان از پیوندِ عمیقِ میانِ «اجرا» و «ولایت» دارد؛ آنجا که تدبیرِ زمینی در محضرِ حکمتِ الهی دو ققنوس عشقند.
رونمایی از کتاب «شاهی که آخر شد» از سوی عباس سلیمینمین بار دیگر بحث بر سر چگونگی روایت تاریخ معاصر ایران را به صدر توجهها آورده است؛ تاریخی که نه فقط میدان رقابت روایتهای داخلی، بلکه صحنهای از منازعه بر سر حافظه جمعی، اسناد آرشیوی و بازنمایی چهره پهلویها در پژوهشهای معاصر است. در سالهای اخیر، فاصلهگذاری نسل جدید با تجربه زیسته قرن گذشته، در کنار انبوه روایتهای رسانهای و دانشگاهی، پرسشهایی جدی درباره منبعشناسی، اعتبار اسناد و نسبت تاریخنگاری با قدرت ایجاد کرده است. سلیمینمین در این کتاب، سراغ نقاطی از تاریخ رفته که به باور او برای فهم سازوکار شکلگیری و تداوم سلطنت پهلوی تعیینکننده است؛ نقاطی که از مناسبات قدرت و وابستگی گرفته تا نقش نهادهای بیرونی در بازسازی چهره این سلسله را دربرمیگیرند.
این نوشتار ، در حقیقت گزارش شاخابه پارس و روزگارش در عهد مادها و هخامنشیان و تعمق بر زایش وجه هویتی و تمدنی آن برای تمدن و هویت ایرانی است .
حیات و دوام هنرهای نمایشی، تجسمی و موسیقی از گذشته تا امروز در گرو حمایت دو بخش خصوصی و دولتی بوده است. هرچند همچنان بین اهالی هنر اختلافنظرهایی مبنی بر اینکه اساسا در برپایی رویدادهای هنری، هنرمندان چقدر سهم دارند و دولت تا چه میزان میتواند در این حوزهها ورود کند وجود دارد.
مفهوم «الهیات جنگ»، که بهتازگی در عرصه عمومی ایران مطرح شده، بیانگر تحولی ژرف در نگرش به پدیده جنگ است. این نگرش، جنگ را صرفا یک رویداد فیزیکی یا نظامی نمیبیند، بلکه آنرا به آینهای تبدیل میکند که حقیقت انسان و دغدغههای معنوی او را بازتاب میدهد.
آغاز پهلوی با کودتای اجنبی بود ولی پایانش با اراده ملت ایران رقم خورد، درحالیکه انقلاب اسلامی آغازش با اراده ملت ایران است و بهخاطر همین ماهیت اصیل، اجنبی نمیتواند در سرنوشتش دخالت کند اما بدمستی امروز آمریکا از بدفهمیشان از تاریخ ایران ناشی میشود؛ چرا که فکر کردند با دخالت در سرنوشت مشروطه و سرنوشت نهضت نفت در دو کودتای ۳ اسفند و ۲۸ مرداد، میتوانند عاقبت این بیداری عظیم اسلامی را هم تعیین کنند.
فضای فکری، اجتماعی و فرهنگی ایران با توجه به رویدادها و وقایع اخیر و حمله و تجاوز نظامی به خاک کشور متحول شده است. بهویژه جریان شعر معاصر نیز بهعنوان یکی از ابزارهای بیان احساسات جمعی و روایتهای فرهنگی، فعالتر شده است. در دو ماه اخیر بسیاری از شاعران بهصورت خودجوش و مستقل، نسبت به رویدادهای روز واکنش نشان داده و آثار متعددی در قالب شعر آیینی، اجتماعی و سیاسی منتشر کردهاند، آثاری که نشان میدهد شعر همچنان در ایران نه صرفا یک قالب ادبی، بلکه رسانهای برای بیان نگرشها، دغدغهها و واکنشهای اجتماعی در دوران پرتنش کنونی محسوب میشود. پدیده حضور شاعران و ادیبان در تجمعات خیابانی و القای حس وطندوستی و توصیف شجاعت ایرانی در مقابل دشمن دیوسیرت هر شب در خیابانها طنین انداز میشود.