چند روز پیش با دو نفر از دوستان برای عرض تسلیت خدمت خانواده شهید لاریجانی رسیدیم. همسر و دو دختر و دو عروسش به استقبال مان آمدند. تواضع و مهمان نوازی شان شرمنده مان کرد. بعد از تسلیت و تعارفات معمول خواستیم کمی هم خاطره بشنویم.
در جریان وقوع جنگ تحمیلی در هفتههای گذشته، بسیاری از ابنیه تاریخی و موزههای پرقدمت در پایتخت و سایر استانها از زوایای مختلف آسیب دیدهاند. دغدغه مرمتگران نسبت به اینکه ترمیم هرکدام از این آثار درچه بازه زمانی امکانپذیر است از یکسو و طرح این مسأله که نقش نهادهای بینالمللی ازجمله یونسکو، ایکوم، ایکوموس و ... در این بین چه میتواند باشد از سوی دیگر، افکار را به خود مشغول کرده است.
نخستین گیمجم انستیتو ملی بازیسازی ایران در سال ۱۴۰۵ با محوریت «کودک و جنگ» و با گرامیداشت کودکان شهید مدرسه شجر طیبه میناب از ۲۶ اردیبهشت ماه آغاز میشود.
صفحات جام جم پلاس روز یکشنبه ۶ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ را مشاهده کنید.
پویش شجره طیبه ۱۶۸؛ به یاد گلهای پرپر میناب در مالزی آغاز شد.
۵ اردیبهشت ۱۳۵۹ / ۱۶ فروردین ۱۴۰۵: فاصلهای بیش از چهار دهه اما هدفی تکراری و شکستی مشابه. همانند عملیات «پنجه عقاب» آمریکا در صحرای طبس در پنجم اردیبهشت ۱۳۵۹، که با ادعای نجات گروگانها آغاز شد اما در نهایت به طوفان شن، شکست و تحقیر انجامید، اینبار نیز در شانزدهم فروردین ۱۴۰۵، تاریخ در آسمان ایران تکرار شد اما این بار، نقاب «عملیات نجات خلبانان» بر چهره رویایی شومتر کشیده شده بود: ربایش حدود ۴۵۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای بالا.
رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در اسپانیا با حضور در جشن ملی منطقه کاستییا ضمن شادباش این روز، ابعاد تجاوز دشمن علیه جمهوری اسلامی ایران را تشریح کرد.
رهبر شهید با اشاره به روند پیشرفت و توسعه کشور، بارها در بیانات خود از نزدیک بودن به قله یاد کرده بودند؛ تعبیری که برای برخی این تردید را ایجاد میکرد که با وجود فشارهای سنگین اقتصادی و معیشتی، چگونه سخن از دستیابی به قلههای عزت و افتخار قابل توجیه است. پاسخ به این تردید را نه در شاخصهای اقتصادی، بلکه با نگاهی کلانتر میتوان در جنگهای اخیر با دشمن آمریکایی – صهیونیستی مشاهده کرد.
استعمار، نه تنها جغرافیای سرزمینها، بلکه ذهن و روح نسلهای در حال پرورش و شکوفایی را تسخیر کرد. این کلاف، سفری عمیق به تاریخ استعمار غرب در کشورهای مختلف است، با تمرکز بر زخمهای عمیقی که بر روح و روان کودکان و نوجوانان در دوران استعمار سنتی و نو نشسته است؛ نگاهی به تأثیرات ویرانگر آن بر شکلگیری هویت، ترسیم آینده و سرنوشت این نسل که میتوانستند معماران فردایی متفاوت باشند؛ فردایی که از آنها ربوده شد و تاریخ همچنان در سوگ از دست رفتگی آن است.