گاهی مکانها فراتر از نقش معمولی که دارند، تعریف میشوند و هویت مییابند. در تهران بعد از انقلاب اسلامی، میدان انقلاب و آزادی بهعنوان کانون حضور و تجمع مردم شناخته میشد، اما این پرسش مطرح میشود که در جنبش مشروطیت کدام مکانها محل حضور مردم بود و این مکانها چه ویژگیهایی داشتند.
پیادهروی اربعین حسینی در دهههای اخیر به یکی از بزرگترین گردهماییهای دینی جهان تبدیل شده است. این رویداد علاوه بر جایگاه معنوی، از منظر فرهنگی، اجتماعی و تمدنی نیز دارای اهمیت ویژهای است.
شهادت رهبران الهی در طول تاریخ، نه پایان راه، بلکه آغازی برای بیداری و قیام ملتها بوده است.
هر سال میلیونها نفر از سراسر جهان با پای پیاده راه نجف تا کربلا را طی میکنند تا در روز اربعین، چهلمین روز شهادت امام حسین (ع)، در کنار حرم ایشان حاضر شوند، اما در میان این خیل بزرگ، گروهی از مردم کشورمان هستند که به دلایل مختلف از جمله بیماری، مشکلات مالی، محدودیتهای شغلی، خدمت سربازی، کهولت سن، یا شرایط خانوادگی نتوانستهاند به آن سرزمین مقدس برسند؛ اینها همان «جاماندگان اربعین» هستند.
جهان، جهان تاثیر و تاثر کنش و واکنش است. هیچ رخدادی هرچند کوچک و ناچیز بهنظر برسد بیاثر نیست؛ چه بسا حادثهای کوچک، سرآغاز رویدادی بزرگ و سرنوشتساز شود.
ما مردم، او را فقط در قامت یک رهبر و استراتژیست ندیدیم؛ او را مردی دیدیم که با نام حسین (ع) نفس میکشید، با منطق عاشورا میاندیشید و در مسیر کربلا، جغرافیای سعادت انسان را جستوجو میکرد.
اربعین (۲۰ صفر) و در لغت به معنای چهلم است، که مطابق نظر شیخ مفید در مسارالشیعه و شاگردش شیخ طوسی در مصباحالمجتهد، زمان بازگشت اهل حرم (امام سوم شیعیان) از شام به مدینه است.
نماهنگ دو زبانه«یا لثارات الولی» با صدای ابوذر روحی و اشرف التمیمی همزمان با ایام اربعین حسینی منتشر شد.
نشست خبری «پیاده روی جاماندگان اربعین حسینی در تهران» باحضور محمدباقر اعلمی رییس سازمان فرهنگیهنری شهرداری تهران برگزار شد.