• 11 3
  • 5

جوانان، ازدواج را به چشم ریسک می‌بینند

دوشنبه 23 شهریور 1394 ساعت 08:28
حمایت‌های دولتی برای بالارفتن آمار ازدواج، نمی‌تواند مشکل بی میلی ازدواج در جامعه را به‌طور ریشه‌ای حل کند، بلکه باید به طور عمومی، شرایط اشتغال، مسکن، خدمات تامین اجتماعی و رفاهی در جامعه به‌گونه‌ای مناسب باشد که خود به خود، جوان به سمت ازدواج تمایل داشته باشد.

گرچه همین مبلغ وام ازدواجی هم که در اختیار جوانان قرار می‌گیرد، تاثیر چندانی در تامین هزینه‌های ازدواج ندارد و جوانان نمی‌توانند برای ازدواج، به این پول‌ها امید ببندند، اما باید مراقب باشیم که ارائه انواع تسهیلات رفاهی مثل وام و استخدام هم نباید خودش تبعیض جدیدی در جامعه ایجاد کند، زیرا در عمل هم تاثیری در افزایش آمار ازدواج نخواهد داشت.

در تحلیل بی‌میلی جوانان به ازدواج باید در نظر داشت که امروزه فضاهای اجتماعی سالم برای پدیدآوردن شرایط ازدواج کمتر شده است.

در گذشته دایره ارتباطات خویشاوندی، فامیلی و همسایگی خیلی بیشتر بود و حتی ساختار اجتماعی محله ها امکان ازدواج را فراهم می‌آورد، اما حالا شبکه‌های فامیلی، دوستی‌های خانوادگی و همسایگی کوچک‌تر شده است.

از سوی دیگر، امید اجتماعی و امید به آینده در بین بسیاری از جوانان کاهش پیدا کرده است. به همین دلیل، خیلی از جوانان ترجیح می‌دهند در وضعیتی که آینده باثباتی برای خود متصور نیستند، وارد تعهدات اجتماعی جدید نشوند؛ آن هم تعهدات خانوادگی امروز که هم از جنبه مالی و هم از جنبه غیرمالی، سنگین تر شده است.

این اتفاق باعث شده ازدواج که قبلا مایه آرامش بود، حالا برای خیلی از جوانان، تبدیل به انتخاب یک ریسک شود. نباید فراموش کرد که جاذبه فرهنگی ازدواج هم کاهش پیدا کرده و ما در مرحله گذار از شرایط پدرسالارانه به جامعه‌ای مدنی‌تر هستیم.

امروزه، دختر نگران است که آزادی و حقوقش با ازدواج پایمال شود و پسر هم از انتظارات بالای همسر در زندگی مشترک واهمه دارد. در شرایط بی هنجاری فعلی که این دوره گذار به‌وجود آورده، مناسبات جدید خانواده‌ها تعریف نشده است.

گرچه این شرایط معلق گونه تداوم نخواهد داشت، اما خود جامعه باید هنجارهای نو و کارآمد را برای زندگی‌های امروزی تعریف کند تا هم میل ازدواج به روال طبیعی‌اش برگردد و هم آمار طلاق کاهش پیدا کند.

دکتر محمدامین قانعی راد - رئیس انجمن جامعه‌شناسی ایران

به اشتراک گذاری
کد خبر : 2093417100790117250
لینک کوتاه :

اخبار مرتبط

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی:

نظرات شما ( 5 نظر )

دوره گذار یک واژه سخیف برای موجه نشان دادن وضعیت خراب فعلی است. در گذشته، دختران نقش خود را در خانه داری تعریف می کردند و شوهرداری و تربیت انسان. ولی از وقتی روشنفکران همفکر با آقای قانعی راد دچار توهم توسعه شدند و جامعه را در مسیر فمینیسم و برابری اشتغال زنان با مردان سوق دادند مشکلات روز بروز بیشتر شد و خانواده ها سست شدند و امروز همه جا و اکثر آگهی ها مربوط به استخدام دختران جوان است و این پسران هستند که در تنگنا قرار گرفته اند. در جامعه ای که همه مسئولیت های اقتصادی و قانونی خانواده بردوش مردان و پسران هست و پسران جوان دو سال از سال های جوانی شان را در سربازی برای امنیت زنان و دختران و ثروتمندان از دست می دهند حق شان است که حداقل بیکار نمانند و شغلی مناسب داشته باشند ولی امثال آقای قانعی راد، حتی این حق پسران و مردان جوان را نیز به رسمیت نمی شناسند. اینها هیچگاه به تبعات بیکار ماندن پسران و مردان جوان که باعث سوق داده شدن آنها به سمت جرائم خطرناک می شود اشاره نمی کنند و با سخنان فانتزی خود، سعی بر موجه نشان دادن برنامه های غلط اقتصادی و فرهنگی در طی دولت فعلی و دول قبلی را دارند.
خوب، بله، باید هم به چشم ریسک ببینن وقتی امنیت شغلی تو جامعه وجود نداشته باشه چجوری جوونا باید تن به ازدواج بدن بنده بعد از 16 سال سابقه کار بدلیل تغییر مدیریت اخراج شدم چجوری باید شکم زن و بچمو سیر کنم؟؟؟؟؟؟؟؟
دوره گذار یک واژه سخیف برای موجه نشان دادن وضعیت خراب فعلی است. در گذشته، دختران نقش خود را در خانه داری تعریف می کردند و شوهرداری و تربیت انسان. ولی از وقتی روشنفکران همفکر با آقای قانعی راد دچار توهم توسعه شدند و جامعه را در مسیر فمینیسم و برابری اشتغال زنان با مردان سوق دادند مشکلات روز بروز بیشتر شد و خانواده ها سست شدند و امروز همه جا و اکثر آگهی ها مربوط به استخدام دختران جوان است و این پسران هستند که در تنگنا قرار گرفته اند. در جامعه ای که همه مسئولیت های اقتصادی و قانونی خانواده بردوش مردان و پسران هست و پسران جوان دو سال از سال های جوانی شان را در سربازی برای امنیت زنان و دختران و ثروتمندان از دست می دهند حق شان است که حداقل بیکار نمانند و شغلی مناسب داشته باشند ولی امثال آقای قانعی راد، حتی این حق پسران و مردان جوان را نیز به رسمیت نمی شناسند. اینها هیچگاه به تبعات بیکار ماندن پسران و مردان جوان که باعث سوق داده شدن آنها به سمت جرائم خطرناک می شود اشاره نمی کنند و با سخنان فانتزی خود، سعی بر موجه نشان دادن برنامه های غلط اقتصادی و فرهنگی در طی دولت فعلی و دول قبلی را دارند.
همش مسئولین میگن ازدواج فرزند آوری طلاق و هزار چیز دیگه ولی نمیگن بابا بیكیاری چند ملیون نفری بدبختی جوون .... چرا برا خلاص كردن خو.دتون صورت مساله رو پاك میكنین
کو گوش شنوا