نادر قدیانی گفت: برگزاری نمایشگاه مجازی کتاب تهران این امکان را فراهم میکند که مردم عزیز و هموطنانمان عرصه فرهنگ را خالی نگذارند و در مسیر کسب دانش و آگاهی بیشتر تلاش کنند و به دنیا نشان دهند که ایرانی تلاشگر و خستگیناپذیر است.
آیین بزرگداشت زندهیاد محمدرضا لطفی، آهنگساز و موسیقیدان برجسته ایرانی عصر روز ۱۱ اردیبهشتماه در استان گلستان برگزار شد. مراسم دوازدهمین سالمرگ استاد محمدرضا لطفی به همت اداره کل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی استان گلستان با همراهی دفتر موسیقی وزارت فرهنگ ارشاد اسلامی و انجمن موسیقی ایران در شهر گرگان با حضور جمع کثیری از هنرمندان و مدیران فرهنگی برگزار شد.
اولین دورهمی گروه ادبی «خانه راوی» با حضور نویسندگان و فعالان فرهنگی برگزار شد؛ جمعی که با هدف ثبت روایتهایی از روزهای جنگ رمضان شکل گرفت و حالا با برنامهای منسجمتر، مسیر روایتگری خود را ادامه میدهند.
فرید کشکولی بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما به دلیل عوارض سکته مغزی درگذشت.
هیات مدیره مرکزی و مدیرعامل خانهتئاتر با حضور در منزل برخی هنرمندان، از آخرین وضعیت منزل وی که در جنگ اخیر آسیب دیده است بازدید کرده و با این هنرمندان گفتوگو کردند.
سیروس کهورینژاد پس از سالها فعالیت در عرصه هنرهای نمایشی و تصویری، اینبار با اجرای «چهلگیس» بهسراغ یکی از افسانههای کهن جنوب ایران رفته است؛ روایتی که در نگاه او تنها بازگویی یک قصه عامیانه نیست، بلکه تلاشی برای زندهکردن کهنالگوهای فراموششده در حافظه جمعی است.
نام خود را هنرمند گذاشته و برخی هم آنها را سلبریتی میخوانند. اگرچه با معنا و مفهوم سلبریتی فرسنگها فاصله دارند! از صدقه سر انقلاب به نان و نوایی رسیدهاند وگرنه در آن فضای به اصطلاح هنری قبل از انقلاب اساسا جایی نداشتند! اغلب در همین صداوسیمای جمهوری اسلامی شناسانده شدند و به خانههای مردم راه یافتند. از نقشهای کوچک و دست چندم شروع کردند تا مراحل بعدی؛ اگرچه بعضا هم نشانی از هنر و هنرمندی در آنها رویت نشد!
آرامگاه فردوسی مشهد پس از گذشت ۶۰ سال سند دارد شد و امروز دهم اردیبهشت ماه این سند تحویل مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شد. همزمان افزون بر هزار فقره سند شرکت شهرکهای صنعتی، آستان قدس و اوقاف نیز اهدا شد.
«مانیفستِ پروانه» مجموعه سرودههای احمد مطر با ترجمه یدالله گودرزی در ۲۶۰ صفحه توسط نشر ثالث در اردیبهشت ماه امسال منتشر شد.
سلام به تو که این متن را سالها بعد میخوانی. من که این را مینویسم، ۱۴ سالهام. شاید فکر کنی یک نوجوان ۱۴ساله فقط به فکر بازی و درس است اما وقتی در دورانی زندگی کنی که هر روزش یک تاریخ است، نمیتوانی بیتفاوت باشی.
هنوز ساعاتی به شروع مراسم باشکوه اجتماع امامرضاییها مانده بود که خیابانهای کشور آرامآرام رنگ دیگری به خود گرفتند. جمعیت میآمد؛ خانوادهها، جوانان و سالمندان. برخی پرچم در دست داشتند، بعضی شاخهای گل و عدهای تنها با دلی سرشار، راهی این مسیر شده بودند. عصر چهارشنبه خیابانهای ایران، به بهانه ولادت امام رضا(ع)، حالوهوایی متفاوت پیدا کرده بود.
گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
