نقد و بررسی مجموعه شعر امیر فلاح در کافه کتاب سوره مهر برگزار شد؛

هارمونی کلمات به سبک «گندم نشد سیب»

نشست نقد و بررسی مجموعه شعر« گندم نشد سیب» اثر امیر فلاح در کافه کتاب سوره مهر برگزار شد. این نشست با حضور حمیدرضا شکارسری شاعر و منتقد ادبی و امیر فلاح شاعر این کتاب و جمعی از اهالی شعر و رسانه همراه بود.

نگاهی تبیینی به رابطه موسیقی و شعر در فرهنگ‌ایرانی

موسیقی انقلاب‌اسلامی و احیای شعر کلاسیک

ایران سرزمین کلام موزون است و در مسیر تاریخ تمدن کشورمان را به شعر می‌شناسند اما هستند صاحب‌نظرانی در گوشه و کنار دنیا که پایگاه فهم کلام ایرانی را در عرصه موسیقی می‌دانند. از همین روست که در سده‌های مختلف، رابطه شاعران بزرگ ایرانی با موسیقی، آنقدر درهم تنیده است که نمی‌توان جایگاه شاعرانگی و موسیقایی آنها را از یکدیگر تفکیک کرد.

درباره «همه چیز روبه‌راه است: ممنونم» که از سوی نشر خیمه منتشر شده است

زمزمه صحیفه‌سجادیه در محراب‌کلیسا!

اسلام به‌عنوان مجموعه‌ای پیوسته و همگن از شناخت‌نامه‌ها و راهنماها برای زندگی فردی و اجتماعی بشر، متعهد است که مسیر نیکبختی انسان را به بهترین شکل ممکن روشن سازد و راه رسیدن او به سعادت جاودان را از کوتاه‌ترین و هموارترین معبر نشان دهد.

به بهانه جشنواره عمار و اکران‌های مردمی آن

مفهوم واقعی سینمای مردمی

سینمای پیش از انقلاب ایران یک دروغ بزرگ بود، چون اولا نه به لحاظ ساختاری و فرمیک سینما بود و نه از جهت محتوایی نسبتی با ایران و ایرانی داشت. سینمای فوق در واقع توسط برخی عناصر فراماسون و درباری و وابسته به کانون‌های جهان وطن به این سرزمین وارد شده بود تا هویت اسلامی و ایرانی آن را هدف قرار دهد و البته طی حدود ۸۰ سال در دوران پیش از انقلاب تا حدودی در میان طبقه متوسط تازه‌به‌ دوران‌ رسیده نیز در انجام آن موفق شد.

برای «سلمان ما» نوشته رضا کاشانی‌اسدی

​​​​​​​منتظر جلددوم باشیم؟!

کمتر فارسی‌زبانی را می‌توان پیدا کرد که نام سلمان فارسی به گوشش نخورده باشد و همچنین در میان‌شان کمتر کسی را می‌توان یافت که این شخصیت را آن‌طور که باید بشناسد. سلمان فارسی، ایرانی زرتشتی مذهبی بود که در خانواده‌ای اشرافی متولد شد و با تمام امکانات و شرایط مطلوبی که در اختیار داشت اما کمال‌طلبی و حقیقت‌جویی را ارزشی بالاتر می‌دانست و پشت‌پا به تمام امکانات و دارایی‌هایش زد و راهی سفری دور و دراز به سمت ندای درونی‌اش شد که دائم او را به سمت حقیقتی والا فرا می‌خواند. «سلمان ما» رمانی از جنس داستان‌های تاریخی است که در عین پرداختن به یک شخصیت حقیقی و تاریخی داستانی پرفرازونشیب را روایت می‌کند.

درباره کتاب «دوربرگردان»

صریح و بی‌پرده از مدیریت‌جبهه مقاومت در سوریه

فکر کن سوار ماشینت داری توی بزرگراه با سرعت زیاد، راهت را می‌روی. چهار چرخ ماشین و موتورش سالم و راهت هموار، یک‌ هو متوجه می‌شوی که ای دلِ غافل، باید از جایی می‌پیچیدی و حواست نبوده و حالا هرچه بروی و هر قدر که بیشتر گاز بدهی، از مقصدت دور و دورتر خواهی شد.

حاشیه‌های فائقه‌سادات میرصمدی، از تحقیق و نوشتن «مار و پله»

در زندان برای زن باردار داعشی لواشک می‌آوردند!

نشست نقد و بررسی کتاب «مار و پله» نوشته فائقه‌سادات میرصمدی از انتشارات شهید کاظمی در حوزه هنری استان گیلان برگزار شد.

نگاهی به فیلم «جنگ‌جهانی‌سوم» و بازی محسن تنابنده

اصرار بر روان‌شناخت بازی

فیلم سینمایی «جنگ جهانی سوم» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی هومن سیدی، مهرماه امسال در پردیس سینمایی مگامال به مدت شش شب اکران محدود عمومی شد و تلاش داشت که سهمی در اسکار۹۵ داشته باشد که براساس ۱۵فهرست نامزدهای اولیه اعلامی آکادمی اسکار نتوانست امتیاز برای حضور را کسب کند.

برای داستان جدید «فاطمه دولتی»

لحظات مادلنی، در رمان تاریخی «سر بر دامن ماه»

300صفحه را تقسیم بر شش کردم. سهم خوانش هر روز 50صفحه شد. قرار گذاشتیم با جمعی از دوستان نویسنده‌‌ام، کتاب را بخوانیم و هم‌افزایی موثرتری رقم بزنیم. اولین گام تشکیل گروه اختصاصی به اسم کتاب در پیام‌رسان ایتا بود. صبح‌ها سهم مطالعه روزانه‌ را می‌خواندیم و پیام صوتی یا متنی می‌گذاشتیم. از صفحات کتاب‌مان که پر از هایلایت و حاشیه‌نویسی شده بود، برای همدیگر عکس می‌گرفتیم. عکس‌ها هم باب گپ‌ و گفت‌ حول محور کتاب «فاطمه دولتی» را باز می‌کرد و هم میل پیشروی را افزون‌تر. هرروز علاوه‌بر بحث‌های جانبی، روی نقطه خاصی نیز متمرکز می‌شدیم و جست‌وجوی عمیق‌تری را به سرانجام می‌رساندیم.

برگزاری کنسرت، نیاز به عدل و انصاف دارد

به‌دلیل شرایطی که طی ماه‌های اخیر در جامعه حاکم شده است، متأسفانه فضای مناسبی برای برگزاری کنسرت وجود ندارد. موضوعی که باعث شده بسیاری از فعالان این حوزه در گونه‌های مختلف با مشکلات اقتصادی بسیار زیادی مواجه شوند و مسائل معیشتی آن‌ها با چالش‌های زیادی روبه‌رو شده است.

رفیق تمام‌قد

ما در دانشگاه همکلاسی بودیم؛ ورودی سال ۸۵. علی‌آقا دانشجوی خاص دانشگاه بود آن‌قدر خاص و متفاوت که یک‌بار همراه دوستان خواستیم در حقش معرفت به خرج دهیم و نامش را در حالی که غایب بود در لیست حضور و غیاب کلاس بنویسیم. استاد تا چشمش به کاغذ افتاد، داد کشید: «کی اسم رکاب را تو برگه نوشته؟!» و من، دانشجویی ساده که بود و نبودش از فرط عادی بودن به چشم هیچ‌کس نمی‌آمد.