در فضای تولیدات تلویزیونی، سریال «میراث» با پرتاب ایدهای جسورانه و چندلایه، خود را متمایز کرده است. این اثر، داستانی فراتر از یک درام خانوادگی معمول را پیش میبرد و به سوژهای بدل شده که میتواند ذهن استعاری مخاطب را به چالش بکشد. ایده مرکزی سریال، قلابی محکم برای آویزان کردن مفاهیم بزرگتر است.
ناصر طهماسب از آن نامهایی است که شنیدنش پیش از هر چیزی، صدا را به یاد میآورد؛ صدایی آشنا، عمیق و قابل اعتماد که سالها همراه مخاطبان ایرانی بوده و بیآنکه دیده شود، نقش مهمی در شکلگیری خاطرات سینمایی و تلویزیونی آنها داشته است. او نه فقط دوبلور، که روایتگر احساس، هیجان، قدرت و سکوت بود؛ هنرمندی که میدانست هر جمله وزن دارد و هر مکث، معنا. در دنیای دوبله، ناصر طهماسب بهدرستی بهعنوان صدای شخصیتهای جدی، مقتدر و چندلایه شناخته میشد و کمتر کسی هست که با این صدا خاطره نداشته باشد.
از خوزستان و ایلام تا اصفهان و شیراز و بیرجند که میزبان یک اتفاق ویژه در تاریخ رسانهای کشور بودند، ایران جان برای ما نه یک رویداد رسانهای بلکه لبیکی بود به فرمان رهبر حکیم و فرزانه انقلاب اسلامی، لبیکی صادقانه از دل استانها به قلب ایران... .
بحث استانداردها در رسانه از موضوعات بسیار مهم و بنیادین است. این مسأله نهتنها در رسانههای داخلی، بلکه در تمام رسانههای معتبر جهان جایگاه ویژهای دارد. همواره مجموعهای از بایدها و نبایدها بهعنوان استانداردهای حرفهای تعریف شدهاند و افرادی که در چارچوب این ضوابط فعالیت کردهاند، موفق بودهاند.
این روزها یادداشتی خواندم از یک روزنامه بهاصطلاح جریان روشنفکری که اگر تعداد مخاطبانش را بشماری، احتمالا از تعداد کارمندانش کمتر است؛ روزنامهای که بهجای آنکه به حال خودش گریه کند، برای رسانه ملی نسخه میپیچد! صداوسیمایی که هنوز بخش قابل توجهی از مردم ایران چشم به آن دارند و در سبد رسانهایشان جایی برای آن باز کردهاند.
گاهی یک حرکت فرهنگی کوچک، گویاتر از دهها ساعت برنامه پرزرقوبرق است. این روزها پویش «ایرانجان» صداوسیما، مثل نسیمی تازه در فضای رسانهای کشور پیچیده است. به نظر میرسد این پویش تنها یک حرکت زیبا نیست بلکه نشانه یک «بازگشت» است؛ بازگشت رسانهملی به میدان فرهنگسازی با سلاح هنر و عاطفه.
«فصل یازدهم قندپهلو!» این عبارت بهتنهایی واژه عجیبی درحوزه رسانهای و هنری ما بهشمار میآید. درفضای کمحوصلهای که نشانها وبرندها به همان راحتی که خلق شدهاند در مسیر نابودی و زوال قرار میگیرند، رسیدن یک برنامه طنازانه مسابقهمحور به فصل یازدهم به رخدادی غیرقابل باور میماند. چارچوب و قواعد برنامه چنان مستحکم چیده شده واساسنامه آن طوری قوام داردکه«قندپهلو»باوجود تغییرات مدیریتی در رسانه ملی وجابهجایی درشبکهها بااسلوب معین،وفادارانه به ساختار خویش پیش میرود.
یکی از مأموریتهای مهم رسانه ملی در دوره تحول، پرداختن به استانهای مختلف کشور است و دوربین صداوسیما در این دوره، زاویه نگاه خود را به اقصی نقاط کشور برده و قصد دارد ضمن رعایت عدالت رسانهای، به همه استانهای کشور سهمی مساوی از آنتن ملی بدهد.
به طور کلی، یکی از حلقههای مفقوده برنامههای تلویزیونی و حتی سینما، پرداختن به موضوعات تاریخی، آگاهسازی مردم و تطبیق دادن شرایط گذشته با وضعیت کنونی است. یعنی تاریخ باید به ما درس دهد که در موارد مشابه امروز، اشتباهات گذشته را تکرار نکنیم. بنابراین تولید آثار اینچنینی بسیار ارزشمند است.
هفدهم مردادماه، سالروز شهادت شهید محمود صارمی و روز خبرنگار در تقویم ایران اسلامی، یادآور ارج و منزلت قلم و پیامآوران آگاهی و روایت حقیقت است؛ روزی که به پاس رشادت و مرام والای خبرنگاران این سرزمین، جایگاه ویژه خود را در عرصه فرهنگ ملی یافته است. ضمن تجلیل از تلاشهای بیبدیل خبرنگاران و فعالان حوزه رسانه، این روز فرخنده را به جامعه خبری، صاحبان اندیشه و همه اهالی رسانه صمیمانه تبریک عرض نموده و برای همه این عزیزان سربلندی و بهروزی را آرزو میکنم.