آخرین نوبتی که توفیق ملاقات شهید رئیسی را داشتم، ۶ روز قبل از شهادت ایشان بود. جلسه با حضور جمعی از مسئولان رسانهای و دستاندرکاران امر فضای مجازی در دستگاهها در دفتر ایشان تشکیل شده بود. بهسیاق غالب جلسات، ایشان در بخش اول جلسه شنونده بود.
چهرههای سیاسی و مشهور، معمولا باتوجه به ارزش و شهرت، مورد توجه رسانهها قرار میگیرند و خبرنگاران و رسانهها برای انعکاس و بازتاب کنشها و اظهارنظرهای آنها برای تولید خبر و محتوا به آن توجه میکنند اما شهید رئیسی نه فقط چهره سیاسی و مشهور بلکه چهرهای بود که حضورش به مردم گره خورده بود.
رابطه رسانهملی با دولت سیزدهم و کابینه آیتالله سیدابراهیم رئیسی در دوره ریاستجمهوری ایشان را حتی باید قبل از تشکیل این دولت ردیابی کرد. آیتالله رئیسی چه در دوران تصدی و مسئولیت دستگاه قضا و چه در سالهایی که در آستان قدس رضوی، خدمتگزار حضرت امام رضا(ع) و زائران و مجاوران آن حضرت بود، اهتمام ویژهای به ارتباط مؤثر با رسانهها بهخصوص رسانهملی داشت و این مسیر از سوی مسئولان صداوسیما نیز بهخوبی پی گرفته میشد.
رادیو، این رسانه صمیمی و قدیمی، خاستگاه بسیاری از هنرمندانی است که امروزه درقاب تلویزیون یاصحنههایهنرهای نمایشی میدرخشند.اگربه پیشینه بسیاری ازمجریان مطرح،بازیگران سرشناس وحتی برخیچهرههایماندگار درهنرهای نمایشینگاهی بیندازیم،ردپای تجربههای آغازین آنها در رادیو به روشنی دیده میشود.
مرور تاریخچه برنامههای تلویزیونی نشان میدهد نسخههای بعدی یک اثر موفق معمولا با شکست مواجه میشوند. در دنیای سینما و تلویزیون، نمونههای متعددی وجود دارد که نشان میدهد تلاشهای سازندگان برای تکرار موفقیتهای قبلی اغلب نتیجهای معکوس دارد اما برنامه«۱۰۰۱»بهعنوان یک استثنا در این زمینه توانسته موفقیتهای قابل توجهی را بهدست آورد و به میراث «خندوانه» ادامه دهد.
در دنیای امروز، تلویزیون همچنان یکی ازمهمترین منابع سرگرمی واطلاعرسانی است. یکی از جذابترین و پرطرفدارترین قالبهای برنامهسازی که مخاطبان را به خود جلب میکند، مسابقات تلویزیونی است. این ساختار برنامهسازی نه تنها به عنوان یک سرگرمی بلکه به عنوان ابزاری برای ایجاد ارتباط اجتماعی و فرهنگی، اهمیت ویژهای پیدا کردهاند.
اجرای برنامه رادیویی بیش از آنچه تصور کنید، سخت و انرژیبر است. این سختی را در گام نخست باید به دقت و هوشمندی شنوندگان رادیو نسبت داد.
در دورههای مختلف، رسانهملی در پرداختن به فرهنگ اقوام و هویت بومی ایرانیان تلاشهای زیادی انجام داده اما در این زمینه برخی از چالشها و مسائل نیز وجود داشته و دارد ولی در دوره تحولی سازمان صداوسیما بنا بر آن بوده تا نگاه ویژه و خاصی به این فرهنگ و هویت در برنامهها ساری و جاری باشد.
فصل هفتم «پایتخت» بینقص نبود؛ بهویژه وقتی بهیاد داریم که فصل ششم یکی از مغشوشترین و ضعیفترین فصلهای این سریال بود با فیلمنامه و داستانی که نداشت و بدآموزیهای فراوانش. چهبسا تأخیر درساخت فصل هفتم به همین اشکالات برگردد اما درست در نقطه مقابل آن، اینبار در فصل هفتم با پیرنگ وداستانی مشخص، با فیلمنامهای چفتوبستدار مواجه بودیم که نهتنها بدآموزیها و اشکالات محتوایی فصل قبلی خود را نداشت، بلکه پر از آموزههای اخلاقی، فردی و اجتماعی امیدوارکننده بود.
در سالیان اخیر، پهنه سیمای جمهوری اسلامی ایران، شاهد بالندگی چشمگیری در تنوع مضامین و روایات داستانی در عرصه سریالسازی بوده است. گویی این رسانه فراگیر، با درکی ژرف از تحولات ذائقه مخاطب و پویاییهای جامعه، رویکردی نوین درپیش گرفته و با گشودن آغوش خلاقیت، پذیرای طیفی وسیع از ایدهها و نگرشهای هنرمندان گوناگون شده است.