آنچه از نوشتههای شهید محمود صارمی در کنسولگری جمهوری اسلامی در مزار شریف بهجای مانده، نشان میدهد او تا آخرین لحظه پای تلکس خبرگزاری بود و اخبار لحظهبهلحظه سقوط شهر و محاصره کنسولگری را مخابره میکرد. فاصله آخرین خبری که او به دفتر مرکزی خبرگزاری جمهوری اسلامی ارسال کرد و شهادت مظلومانهاش بهدست طالبان، بسیار اندک است.
در جهانی که مرزهای دانایی، بازی و تخیل هر روز بازتعریف میشود، کودک دیگر صرفا مخاطب منفعل رسانه نیست؛ او کنشگری است با ذائقهای نو، ذهنی سیال و چشمانی که به وسعت جهان میبیند. رشد پرشتاب فناوری، دگرگونی در سبک زندگی خانوادهها و تغییرات اجتماعی،دنیای کودکان راچنان متحول کرده که اگر رسانه کودک نتواند پابه پای این تحولات پیش برود،بهزودی از میدان اثرگذاری کنار گذاشته خواهد شد.
تمدنسازی نیازمند اندیشهپردازی و گفتمانسازی است و همچنین ارائه الگویی که امروز در تقویت جبهه مقاومت متبلور شده. این الگو نهتنها در سطح امت اسلامی بلکه حتی فراتر از آن در سطح جهان تجلی یافته است. رهبر معظم انقلاب در پیام خود به دانشجویان معترض به رژیم صهیونیستی، آنان را بخشی از جبهه مقاومت دانستند و این نگاه، نگاهی کاملا درست است چراکه مقاومت در برابر استکبار، مقدمه تمدنسازی و مبتنی بر یک تمدن انسانی و عدالتمحور است.
میگویند در جنگ شناختی میدان اصلی جنگ، مغز انسانهاست. صحنه این جنگ نابودی فیزیکی نیست و معطوف به دگرگونی اذهان، اختلال ادراکی و فروپاشی باورهاست.تجاوز تروریستی اسرائیل به ایران را باید در عرصه نظامی_سیاسی «جنگ وجودی» و در عرصه اجتماعی و رسانهای «جنگ شناختی» دانست که با روشهای هیبریدی و ترکیبی اجرا شد.
یکی از مهمترین پرسشها در «الهیات فرهنگ» ربط و نسبت بین «دین و فرهنگ» است؛ اینکه آیا دین در تقابل با فرهنگ است، یا دین در تعلق به فرهنگ است و یا اینکه دین در نسبتی دیالکتیک با فرهنگهای زمینهای قرار دارد.
۱۰شب برنامه «زمانه» در دهه اول محرم به خیلی از مخاطبان و حتی برنامهسازان تلویزیون ثابت کرد که ترکیب شور و شعور، همیشه ترکیبی برنده است و میتواند در کنار همراه شدن با سوگ مخاطبان، آگاهی بههمراه داشته باشد. برنامه زمانه البته محتوای تازهای برای مخاطبان نبود امابهطورقطع بخش آخر آنکه باصحبتهای تبیینی دکترغلامی همراه میشد، ترکیبی از آگاهی و شورحسینی بود.
در روزگار ما، میدان جنگ فقط عرصه موشک و پهپاد و عملیات نیست. هرچند دراین ایام خاک میهن، آسمان کشور، سرداران شهید، دانشمندان گرانقدر و جانبرکفان نیروهای مسلح ما هدف دشمن قرار گرفتهاند اما امروز «ذهنها» و «باورها» نیز به میدان نبرد تبدیل شدهاند. در این میان، مهم نیست چه اتفاقی میافتد؛ مهم این است که مردم چه چیزی را باور میکنند.
داستان سریال «ناریا» درست در روزهایی که ایران داغدار شهدای اقتدار ایران اسلامی است، به خط پایان میرسد. این اثر که در مجموعه تولیدات راهبردی معاونت برونمرزی صداوسیما قرار میگیرد، با آنکه پیشبینی میشد قراردادن نوبت پخش آن پس ازسریال«پایتخت۷»،نهتنها به افت تماشای سریال شبانه شبکه یک سیمابینجامد، که ازشمار تماشاگران تلویزیون هم بکاهد،بیش ازحد انتظار ظاهر شد.
۱- آقای عباس عبدی در یک یادداشت، از صداوسیما به عنوان ضعیفترین حلقه زنجیره قدرت در ایران نام برده که نمیتواند بار برهه جنگی را به دوش بگیرد و قدرت بیافریند. طبیعی است که باید از ایشان انتظار داشت که این تحلیل را مستند به دلیل یا دلایلی کند؛ دلیل ایشان این است که این رسانه، ملی نیست، بلکه مبتنی بر میل یک اقلیت افراطی است. تنها سخن ایشان همین است و بس.
اقدام اخیر رژیمصهیونیستی در هدف قرار دادن مرکز رسانهای جمهوری اسلامی ایران، نگرانی و محکومیتهایی را در میان نهادهای رسانهای، حقوقدانان بینالمللی به همراه داشته است. این اقدام، نقض صریح اصول حقوق بینالملل بشردوستانه و کنوانسیونهای ژنو محسوب میشود و نشاندهنده رویکرد خطرناک و فزاینده رژیمصهیونیستی در ساکت کردن صدای مقاومت، حقیقت و روایت مستقل است.