به سبک صیاد؛
نماز، از فحشا دورم میکند
۳۰ آبان ۱۴۰۱ - ۱۱:۰۸
آن روزی که صیاد خان گذرش به روستای درگز خراسان افتاد و تصمیم گرفت برای همیشه زار و زندگیاش را در آنجا پهن کند، چشمش را روی باغ بزرگ جیرفتیاش بسته بود و هیچگاه برای مطالبهاش به کرمان برنگشت. صیاد خان که از مردان خوشنام ایل افشار و از عشایر ترکزبان فارس بود، بعد از مرگش تنها چیزی که برای پسر کوچکترش، زیاد به ارث گذاشت، تنها نام بزرگ خانیاش بود. حالا زیاد خان با این لقب به ارث رسیده در ۱۶سالگی باید نانآور مادر و خواهر کوچکترش هم میشد؛ آن هم در شهری غریب!
